Malfermi la ĉefan menuon

Ĉao FrajaChao Phraya (/ˌtʃaʊ prəˈjɑː/ CHOW prə-YAH; en taja: แม่น้ำเจ้าพระยา literumita: Maenam Chao Phraya, prononce [mɛ̂ːnáːm tɕâːw pʰráʔjaː] aŭ [tɕâːw pʰrajaː][1]) aŭ Menamo, estas la ĉefa rivero de Tajlando,[2] kun sia malsupra aluvia ebenaĵo kiu formas la centron de la lando. Ĝi fluas tra Bankoko kaj poste en la Golfon de Tajlando.

Ĉao Fraja
Chaophrayansawan03.jpg
Bazaj informoj
Fluo
Geografio
v  d  r
Information icon.svg

EtimologioRedakti

En multaj malnovaj eŭropanaj mapoj, la rivero estis nomita la MenamMae Nam (en taja: แม่น้ำ), kio estas simple la taja vorto por "rivero". James McCarthy, geografo, kiu servis kiel Ĝenerala Direktoro de la Siamregistara Esplorado antaŭ la establado de la Tajlanda Esplorservo, verkis pri tio, "Me Nam estas ĝenerala termino, me signifas "patrino" kaj Nam "akvo," kaj la epiteto Chao P'ia signifas, ke ĝi estas la ĉefa rivero en la reĝlando Siamo."[3]

 
Rivero Ĉao Fraja, Bankoko.

H. Warington Smyth, kiu servis kiel Direktoro de la Departemento de Minoj en Siamo el 1891 al 1896,[4] referencas al tio en sia libro unuafoje publikigita en 1898 kiel "la Me Nam Chao Phraya".[5]

En angla lingvo en Tajlando, la nomo Chao Phraya estas ofte tradukita kiel rivero de reĝoj.[6]

NotojRedakti

  1. How to pronounce แม่น้ำเจ้าพระยา Alirita la 26an de aprilo 2019.
  2. McCarthy, James Fitzroy (13a de julio 2005) [1900]. "Chapter VI. From Bangkok to Korat – Elephants". Surveying and exploring in Siam (PDF). London: John Murray, Albemarle Street. p. 21. OCLC 5272849. Alirita la 8an de februaro 2012. "The Me Nam Chao P'ia is a magnificent river."
  3. MCCARTHY, James Fitzroy. (2005-07-13) “Chapter VI. From Bangkok to Korat – Elephants”, Surveying and exploring in Siam. London: John Murray, Albemarle Street. OCLC 5272849. “The Me Nam Chao P'ia is a magnificent river.”.
  4. Tamara Loos (1a de decembro 2002)Introduction to Five Years in Siam. 1994 reprint. Pine Tree Web. Arkivita el la originalo je 19a de decembro 2010. Alirita 1a de marto 2011. “At the time of writing the "Introduction" to the 1994 reprint of Five Years in Siam, she was a PhD candidate in the Department of History at Cornell University.”.
  5. SMYTH, H. Warington. (1994) “I. The river and port of Bangkok”, Five Years in Siam : from 1891–1896. Bangkok: White Lotus. ISBN 974-8495-98-1.
  6. The River of Kings II : City of Angels. Thai Stories. Alirita 3a de marto 2011. “"The River of Kings II – City of Angels", a light and sound musical”.