Belga kolonia imperio

La Belga kolonia imperio (en franca Empire colonial belge; en nederlanda Belgische koloniale rijk), enhavis tri koloniojn kontrolitajn de Belgio inter 1885 kaj 1962: nome Belga Kongo (nune Demokrata Respubliko Kongo), Ruanda-Urundi kaj koncesioj en Tjanĝino (1902–1931) en Ĉinio.

Tiu imperio estis malsimila al tiuj de ĉefaj eŭropaj imperiaj potencoj ĉar ĉirkaŭ 98% el ĝi estis nur unu kolonio (ĉirkaŭ 76 fojojn pli granda ol la metropolo Belgio mem) — nome la Belga Kongo — kiu originiĝis kiel persona posedaĵo de la reĝo de la lando, Leopoldo la 2-a de Belgio, pli ol esti akirita per politika aŭ milita agado de la Belgia ŝtato.

Eŭropa misiisto, New Antwerp Mission (Bangala), antaŭ 1905

Belgoj tendencas aludi siajn transmarajn posedojn kiel 'la kolonioj' pli ol kiel 'la imperio'.[1] Malkiel ĉe aliaj landoj de la periodo havantaj eksterlandajn koloniojn, kiaj la britoj aŭ la germanoj, Belgio neniam havis monarkon nomta kiel 'Imperiestro'.

FonoRedakti

KongoRedakti

Libera Ŝtato Kongo (1885–1908)Redakti

  Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Libera Ŝtato Kongo.

Belga Kongo (1908–1960)Redakti

  Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Belga Kongo.

Ruanda-Urundi (1916–1962)Redakti

Koncesioj en Tjanĝino (1902–1931)Redakti

Santo Tomás, GvatemaloRedakti

Insulo KomaĉinoRedakti

NotojRedakti

  1. En nederlanda, la nomo uzata estas 'Belgische koloniën'. En franca la termino 'Colonies belges' estas multe pli komuna ol 'Empire colonial belge'.

Vidu ankaŭRedakti