Don Juan Manuel

kastilia politikisto kaj verkisto

Don Juan Manuel (Escalona, 5-a de majo de 1282Kordovo,[1] 13-a de junio de 1348) estis, nobelo, politikisto kaj verkisto en hispana lingvo. Li estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la prozo mezepoka de fikcio, ĉefe pro sia plej fama verko nome El conde Lucanor (La grafo Lukanoro), aro de rakontoj moraligaj (ekzemploj) kiuj interplektiĝas kun diversaj manieroj de mezepoka klera literaturo en Hispanio.

Don Juan Manuel
Persona informo
Naskonomo Juan Manuel
Naskiĝo 5-an de majo 1282 (1282-05-05)
en castillo-palacio de Escalona
Morto 30-an de novembro 1399 (1399-11-30) (117-jaraĝa)
en Kordovo
Tombo Church and Convent of San Pablo, Peñafiel (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata
Lingvoj hispana
Ŝtataneco Reĝlando de Kastilio Redakti la valoron en Wikidata
Familio
Patro Manuel of Castile (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata
Patrino Beatrice of Savoy, Lady of Villena (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata
Frat(in)o Alfonso Manuel (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata
Edz(in)o Blanca de La Cerda y Lara (en) Traduki (1329–)
Konstanciino de Aragono (1312 (Gregoria)–)
Isabella of Majorca (en) Traduki (1299–) Redakti la valoron en Wikidata
Infanoj Constanza Manuel (en) Traduki
 ( Konstanciino de Aragono)
Sancho Manuel de Villena (en) Traduki
 ( )
Fernando Manuel de Villena (en) Traduki
 ( Blanca de La Cerda y Lara (en) Traduki)
Johanino Manuelo
 ( Blanca de La Cerda y Lara (en) Traduki)
Enrique Manuel de Villena (en) Traduki
 ( Inés de Castañeda (en) Traduki) Redakti la valoron en Wikidata
Okupo
Okupo verkisto
politikisto Redakti la valoron en Wikidata
vdr

Li estis samtempe senjoro de la duklando kaj princlando de Villena, de Escalona, Peñafiel, Cuéllar, Elche, Cartagena, Lorca, Castillo de Garcimuñoz, Alcocer, Salmerón, Valdeolivas kaj Almenara. Li estis nepo de la reĝo Ferdinando la 3-a.

Li estis krome Mayordomo (ĉefa servisto) de la reĝoj Fernando la 4-a kaj Alfonso la 11-a, kaj Adelantado de la landlimo kun Al Andalus kaj de la Regno de Murcio.

Dum la lasta epoko de la infanaĝo de sia nevo, Alfonso la 11-a, li estis tutoro de la estonta reĝo kun la infantoj Felipe kaj Juan. Li estas entombigita en la Monaĥejo de Sankta Paŭlo de Peñafiel.

Biografio

redakti

Familia vivo

redakti

Literaturo

redakti

De don Juan Manuel konserviĝis ok verkoj, kaj oni scias ke perdiĝis pliaj kvin. La konservitaj verkoj estas la jenaj:

Bibliografio

redakti
  • Ayerbe-Chaux, Reinaldo. El Conde Lucanor: Materia tradicional y originalidad creadora. Madrid: J. Porrúa Turanzas, 1975.
  • Biglieri, Aníbal A. Hacia una poética del relato didáctico: Ocho estudios sobre El conde Lucanor. Chapel Hill: UNC Dept. of Romance Languages, 1989.
  • Flory, David. El Conde Lucanor: Don Juan Manuel en su contexto histórico. Madrid: Pliegos, 1995.
  • Giménez Soler, Andrés. Don Juan Manuel. Biografía y estudio crítico. Zaragoza: F. Martínez, 1932.
  • Hammer, Michael Floyd. "Framing the Reader: Exemplarity and Ethics in the Manuscripts of the 'Conde Lucanor'." Ph.D. University of California at Los Angeles, 2004.
  • González Muñoz, José María. Señorío de Villena. La muy noble villa del Castillo de Garcimuñoz y su monasterio de San Agustín. Madrid, 1998. ISBN 84-605-7284-6
  1. José María Echazarreta Arzac, Ángel Luis García Aceña, Lengua castellana y literatura, 3 ESO, 2007, paĝo 65, Editex, isbn = 978-84-9771-455-6