Eridu (nuntempe Abu Schachren, Tell Abu Schachren) estis unu el la plej malnovaj, verŝajne la plej malnova sumera urbo. Ĝi situas en suda Mezopotamio. En la sumera listo de reĝoj Eridu estas nomita la urbo de la unuaj (mitaj) reĝoj. Kontraŭe al aliaj fruaj lokoj kiel JerichoÇatal Höyük ĝi estis eko de civilizo, la unua urbo, kiu vere estis urbo.

Eridu
Administrado
Demografio
Loĝantaro 5 000  (100 000 jaroj "a.K.E.") [+]
Loĝdenso 15 152 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 30° 49′ N, 46° 0′ O (mapo)30.8158345.99583Koordinatoj: 30° 49′ N, 46° 0′ O (mapo) [+]
Areo 0,33 km² (33 ha) [+]
Situo de Eridu

Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Eridu [+]
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Oni trovis restoj el praaj vilaĝoj datitaj je la 6-a jarmilo a.K.. Inter la sumeraj urboj, kiuj ĉiam estis konstruitaj ĉirkaŭ templarejo, Eridu estis la plej suda, ĉirkaŭ 11 km sudokcidente de Ur, ĉe la Persa Golfo. Ĝiaj tipaj keramikaĵoj, Eridu-aĵoj disvastiĝis laŭ la Persa Golfo. Pro sekiĝo Eridu estis disigita de la maro kaj forlasita jam en la 1-a aŭ eble eĉ 2-a jarmilo a.K..

Eridu gastigis la ĉefan sanktejon de Enki, la mastro de la tero.

En 1940 okazis elfosadoj en Tell Abu-Schahrein, la ruinmonteto de Eridu.

Vidu ankaŭRedakti

 
mapo de la unua dinasto de Babilono
(tiam la persa golfo multe pli vastis ol nun)
 
Lokalizo de Eridu kaj de la ĉefaj urboj de Mezopotamio en la 4-a jarmilo a.K..