Malfermi la ĉefan menuon

Esperantigo de vortoj el greka fonto

Esperantigo de la moderna greka lingvoRedakti

Unuopaj literoj (la alfabeto)Redakti

Grek. Eo. Ekzemploj Vd ankaŭ
Α α a alfo < άλφα αι, αυ
Β β v Vengos < Βέγγος
Γ γ g/j gamo < γάμμα γγ, γκ, γξ, γχ
Δ δ d delto < δέλτα
Ε ε e epsilono < έψιλον ει, ευ
Ζ ζ z zeto < ζήτα
Η η i Thanasis < Θανάσης ηυ
Θ θ t teto < θήτα
Ι ι i/j joto < (γ)ιώτα ϊ, ΐ
Κ κ k kapo < κάππα
Λ λ l lambdo < λάμ(β)δα
Μ μ m muo < μυ μπ
Ν ν n nuo < νυ ντ
Ξ ξ ks ksio < ξι
Ο ο o omikrono < όμικρον οι, ου
Π π p pio < πι
Ρ ρ r roto < ρω
Σ σ ς s sigmo < σίγμα τσ τζ
Τ τ t taŭo < ταυ
Υ υ i ciklopo < κύκλωψ υι, ϋ, ΰ
Φ φ f fio < φι
Χ χ ĥ ĥio < χι
Ψ ψ ps psio < ψι
Ω ω o omego < ωμέγα

Aliaj literkombinojRedakti

  • αι → e;
  • αυ → av (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), af (aliloke);
  • γγ → ng; γκ → gk (en la komenco de la vortoj), nk (aliloke); γξ → nks; γχ → nĥ;
  • ει → i;
  • ευ → ev (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), ef (aliloke);
  • ηυ → iv (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), if (aliloke);
  • μπ → b (en la komenco de la vortoj), mp (aliloke);
  • ντ → d (en la komenco de la vortoj), nt (aliloke);
  • οι → i;
  • ου → u;
  • τσ → c;
  • τζ → ĝ;
  • υι → i;
  • ϊ, ϋ → j (ĉiam ĉie);
  • ΐ, ΰ → i (ĉiam ĉie).

La finaĵoj kaj vortobazojRedakti


Esperantigo de la antikva greka lingvoRedakti

Unuopaj literoj (la alfabeto)Redakti

Grek. Eo. Ekzemploj Vd ankaŭ
Α α a alfo < άλφα αι, ᾳ, αυ
Β β b beto < βήτα
Γ γ g gamo < γάμμα γγ, γκ, γξ, γχ
Δ δ d delto < δέλτα
Ε ε e epsilono < έψιλον ει, ευ
Ζ ζ z zeto < ζήτα
Η η e eto < ήτα ῃ, ηυ
Θ θ t teto < θήτα
Ι ι i/j joto < ιώτα
Κ κ k kapo < κάππα
Λ λ l lambdo < λάμ(β)δα
Μ μ m muo < μυ
Ν ν n nuo < νυ
Ξ ξ ks ksio < ξι
Ο ο o omikrono < όμικρον οι, ου
Π π p pio < πι
Ρ ρ r roto < ρω
Σ σ ς s sigmo < σίγμα
Τ τ t taŭo < ταυ τσ τζ
Υ υ u upsilono < ύψιλον υι
Φ φ f fio < φι
Χ χ ĥ/k ĥio < χι
Ψ ψ ps psio < ψι
Ω ω o omego < ωμέγα ῳ, ωυ

Aliaj literkombinojRedakti

  • αι, ᾳ → aj;
  • αυ → aŭ;
  • γγ → ng; γκ → nk; γξ → nks; γχ → nĥ;
  • ει → ej;
  • ευ → eŭ;
  • ῃ → ej;
  • ηυ → eŭ;
  • οι → oj;
  • ου → u;
  • τσ → c;
  • τζ → ĝ;
  • υι → uj;
  • ῳ → oj;
  • ωυ → oŭ;
  • ϊ, ΐ → i (ĉiam ĉie);
  • ϋ, ΰ → u (ĉiam ĉie).

La finaĵoj kaj vortobazojRedakti


Vidu ankaŭRedakti

BibliografioRedakti

  • Francisko Degoul, Transskribo de propraj nomoj helenaj (escepte de nomoj hebredevenaj), Sennacieca Revuo, 2014, , n-ro 142, pp 33-57.