Malfermi la ĉefan menuon

Francisco Azorín Izquierdo

(Alidirektita el Francisko Azorín)


Francisco AZORÍN IZQUIERDO [fransisko azorin' izkjerdo] (naskiĝis la 12-an de septembro 1885 en Monforte de Moyuela (Hispanio), mortis la 21-an de decembro 1975 en Meksiko) estis progresema hispana arkitekto el Kordovo, iama parlamenta deputito, kiu en kongreso de sia socialdemokrata partio akceptigis proponon favoran al Esperanto.

Francisco Azorín Izquierdo
Azorin-Kordobo.png
el la foto-albumo de la gotenburga SAT-Kongreso (1928)
Personaj informoj
Naskonomo Francisco Azorín Izquierdo
Naskiĝo 12-a de septembro 1885
Morto 21-a de decembro 1975
Loĝloko Kordovo, Madrido
Ŝtataneco Hispanio
Profesio arkitekto, esperantisto, diplomato, politikisto
Lingvoj Esperanto, hispana lingvo
Familianoj
Patro Francisco Azorín Poch
v  d  r
Information icon.svg

Kiel socialisto, Azorín estis urbkonsilisto en Kordovo kaj deputito en la hispana Parlamento en la komenco de la Dua Hispana Respubliko. Li akceptigis en kongreso de la social-demokrata partio proponon favoran al Esperanto. Li reprezentis tiun partion en la SAT-kongresoj en Göteborg kaj Stuttgart.

Kiel arĥitekto, Azorín konstruis la sidejon de la Hispana Socialista Partio en Madrido. Li verkis en Esperanto la vortaron Universala Terminologio de la Arkitekturo, kun tradukoj de la vortoj en pluraj aliaj lingvoj (1933).

Kiel membro de Sennacieca Asocio Tutmonda, Azorín ankaŭ aktivis en la neŭtrala kaj laborista hispana Esperanto-movado dum la 20aj kaj 30aj jaroj.

Dum la hispana intercivitana milito Azorín reprezentis la Respublikon kiel konsulo en Tuluzo. Post la fino de la milito li estis ekzilita en Meksikon, kie li aktivis en la Esperanta agado. Tie li laboris kun Lanti, de kiu li fariĝis testamenta administranto. Azorín estis ĉefa aŭtoro de Ilustrita Vortaro de Esperanto (Meksikurbo, 1955), de kiu tamen aperis nur la unua volumo (literoj A-K). La dua parto restis nepresita. La Akademio de Esperanto deklaris malaprobon pri la aperinta parto de la vortaro kaj konkludis: "tiu vortaro povus nur semi konfuzon kaj malordon en la uzado kaj tiel grave malutili al la unueco de la lingvo" .[1]

Azorín estis patro de Francisco Azorín Poch, matematikisto kaj ankaŭ esperantisto.

VerkojRedakti

  • Adamo kaj Eva (dramo en tri aktoj, 1954)
  • La lengua auxiliar internacional Esperanto: curso completo en 10 lecciones (1924)
  • Terminologia universal de la arquitectura
  • Universala Terminologio de la Arkitekturo (oklingva, ilustrita per 2000 desegnoj, la klariga lingvo estas Esperanto, 1932)
  • Ilustrita vortaro de esperanto (1955)

LiteraturoRedakti

García Verdugo (2005), Francisco Azorín Izquierdo. Arquitectura, urbanismo y política en Córdoba (1914-1936).

ReferencojRedakti

  1. Deklaro de la Akademio de Esperanto pri Ilustrita Vortaro de Esperanto, en Oficialaj Informoj de la Akademio de Esperanto, N-ro 22, Marto 1956; publikigita interalie en Esperanto, Revuo Internacia, 608–609 Julio-Aŭgusto 1956, p. 109