Jean Borel

Jean Borel sur germana bildkarto de 1909

Jean BOREL (pseŭdonimoj: J. B., D. Spero; naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1868 en Couvet (Svislando); mortis en februaro 1946 en Lugano[1]) estis svisa esperantisto, publicisto kaj eldonisto, pioniro de la Esperanto-Movado en Svislando kaj Germanujo.

Borel studis diversajn sciencojn, precipe historion kaj ĵurnalismon. Li fariĝis esperantisto en Vaumarcus (Svislando, kantono Neŭŝatelo) en 1901 kaj kunfondis Svisan Esperanto-Societon (SES) en 1902, kies unua vicprezidanto (1902/03) li estis. En 1903 li estis unu el la unuaj kaj plej fervoraj iniciatintoj por Esperanto en Germanujo. Li kunfondis Esperanto-eldonejon Möller & Borel en 1903 kaj Berlinan Esperanto-grupon[2] samjare. Li fondis kaj redaktis Germanan Esperantiston en 1904 ĝis 1928. Li partoprenis la 1-an Universalan Kongreson en 1905 kaj estis nomumita de Zamenhof kiel membro de la Lingva Komitato.[3]

Enhavo

VerkojRedakti

  • germanlingva lernolibro, en 10 eldonoj, 100.000 ekzempleroj, 1904-10;
  • broŝuro en 250.000 ekzempleroj, 1903-1910.

Borel fondis kaj redaktis Esperantan Bibliotekon Internacian (EBI), kies plurajn volumojn li verkis aŭ tradukis, ekzemple Sub la Neĝo de Jacques Porchat el la franca, aŭ ekzemple Komerca Korespondo. Li verkis franclingvajn verketojn kaj artikolojn pri Esperanto.

FontojRedakti

Eksteraj ligilojRedakti

ReferencojRedakti

  1. Niaj mortintoj, en: Esperanto marto-aprilo 1946, paĝo 6.
  2. Rememoroj el 1903, Germana Esperantisto N-ro 2, 1924, p 23
  3. Esperantista Dokumentaro, kajero 1, Paris aŭg. 1906, p. 22.