Malfermi la ĉefan menuon


Jules Amédée Barbey d'Aurevilly (naskiĝis la 2-an de novembro 1808 en Saint-Sauveur-le-Vicomte, (Manika duoninsulo), mortis la 23-an de aprilo 1889 en Parizo) estis franca verkisto, romanisto, novelisto, poeto, kritikisto, ĵurnalisto kaj polemikisto. Li kontribuis vigligi la literaturan vivon en Francio dum la dua duono de la 19-a jarcento. Ties literatura verko, tre originala, estis markita de la katolikismo kaj la peko (fakte originala kaj inteligenta miksaĵo de katolikismo, dandismo kaj satanismo). Ties romanoj kaj noveloj estas meze de la vojo inter romantikismo, fantazismo kaj simbolismo. Lia eseo pri George Brummell faris lin unu el la teoriistoj de la dandismo.

Jules Barbey d'Aurevilly
franca verkisto
franca verkisto
Persona informo
Naskiĝo 2-an de novembro 1808 (1808-11-02)
en Saint-Sauveur-le-Vicomte
Morto 23-an de aprilo 1889 (1889-04-23) (80-jara)
en Parizo
Tombo Saint-Sauveur-le-Vicomte
Lingvoj franca lingvo
Ŝtataneco Francio
Alma mater Collège Stanislas de Paris • Universitato de Kaeno
Subskribo Jules Barbey d'Aurevilly
Familio
Frat(in)o Léon Barbey d'Aurevilly
Parencoj Edelestand du Méril
Profesio
Profesio ĵurnalisto • eseisto • romanisto • poeto • literaturkritikisto
Verkoj Les Diaboliques
v  d  r
Information icon.svg

Li estis influata de Lord Byron, Balzac, Walter Scott kaj Joseph de Maistre kaj influis verkistojn kiel Léon Bloy, Bernanos, Huysmans, Mirbeau, Proust.

Enhavo

VerkaroRedakti

RomanojRedakti

PoezioRedakti

  • Ode aŭ Héros des Thermopyles, 1825
  • Poussières, 1854
  • Amaïdée, 1889
  • Rhythmes oubliés, 1897

Eseo kaj kritikoRedakti

  • Du Dandysme et de Georges Brummel, 1845
  • Les Prophètes du passé, 1851
  • Les Oeuvres et les hommes 1860-1909
  • Les quarante médaillons de l'Académie, 1864
  • Les ridicules du temps, 1883
  • Pensées détachées, Fragments sur les femmes, 1889
  • Polémiques d'hier, 1889
  • Dernières Polémiques, 1891
  • Goethe et Diderot, 1913

AliajRedakti

  • Correspondance générale (1824-1888), 9 libroj de 1980 ĝis 1989
  • Memoranda, Journal intime 1836-1864
  • Disjecta membra (cahier de notes)
  • Omnia (cahier de notes)

LiteraturoRedakti

  • Jean Canu, Barbey d'Aurevilly, Robert Laffont (Paris), 1945
  • Hubert Juin, Barbey d'Aurevilly, Seghers (Paris), 1975
  • Catherine Boschian-Campaner, Barbey d'Aurevilly, Seguier (Paris), 1989, ISBN 978-2-8773-6027-2.
  • Jean-Pierre Thiollet, Barbey d'Aurevilly ou le triomphe de l'écriture, H & D (Paris), 2006 ; Carré d'Art : Barbey d'Aurevilly, lord Byron, Salvador Dali, Jean-Edern Hallier, Anagramme éditions (Paris), 2008.