Malfermi la ĉefan menuon

Katjuŝa (kanzono)

Katjuŝa (el la rusa virina karesnomo Katjuŝa. Ruse: Катюша) estas rusa kanto devenanta tradicia. La teksto estis skribitaj en 1938 de Miĥail Issakovskij, la muziko de Matvej Blanter.

La origina kanto elvokas la amon inter junulino kaj soldato foririnta al la fronto kiu skribas al ŝi kaj de kiu ŝi konservas multvalore la leterojn. Katjuŝa estas tenerema diminutivo de la rusia antaŭnomo Jekaterina (Екатерина, Katerina).

Ĝi estis skribita de la rusia kantistino Lidija Ruslanova, kiu estis de ĝi la unua interpretisto dum la Dua Mondmilito.

Enhavo

Aliaj versiojRedakti

En 1943, Felice Cascione skribis sur la sama melodio italan tekston kiu, sub la titolo Fischia il vento (La vento fajfas), fariĝis tiel unu el la plej konitaj kantoj de la rezistintoj italaj. Ankaŭ la hispanaj kontraŭkomunistaj soldatoj de la Blua Divizio kantis dum la jaroj de la Dua Mondmilito hispanlingvan version de la kanto.

En Japanio, Seki Akiko ĝin tradukis en la japanan lingvon.

En populara kulturoRedakti

[1]

TekstoRedakti

Originala teksto Traduko laŭlitera Franca traduko Transliterigo

Катюша

Расцветали яблони и груши,
Поплыли туманы над рекой.
Выходила на берег Катюша,
На высокий берег на крутой.

Выходила, песню заводила
Про степного, сизого орла,
Про того, которого любила,
Про того, чьи письма берегла.

Ой ты, песня, песенка девичья,
Ты лети за ясным солнцем вслед.
И бойцу на дальнем пограничье
От Катюши передай привет.

Пусть он вспомнит девушку простую,
Пусть услышит, как она поёт,
Пусть он землю бережёт родную,
А любовь Катюша сбережёт.

Расцветали яблони и груши,
Поплыли туманы над рекой.
Выходила на берег Катюша,
На высокий берег на крутой…

Katjuŝa

Ekfloris pomarboj kaj pirarboj,
Naĝis brumoj sur rivero,
Eliris sur bordo Katjuŝa,
Sur alta bordo je krutaĵo.

Eliris ŝi, kanzonon ekis,
Pri stepa, blua aglo,
Pri tiu, kiun ŝi amis,
Pri tiu, kies leterojn ŝi gardis,

Ho vi, kanto, kanteto junulina,
Vi postflugu klaran sunon post,
Kaj al soldato sur malproksima limo,
De Katjuŝa transdonu saluton.

Ja li memoru junulinon ordinaran,
Ja li aŭdu, kiel ŝi kantas,
Ja li teron protektu patrie,
Kaj lian amon Katjuŝa gardos.

Ekfloris pomarboj kaj pirarboj,
Naĝis brumoj sur rivero,
Eliris sur bordo Katjuŝa,
Sur alta bordo je krutaĵo.

Katioucha

Les pommiers fleurissent la clairière
Colorant le brouillard sur les eaux
Katiouchka dominait la rivière
Et son chant planait sur les roseaux

C'est le chant de l'aigle bleu des steppes
Le Soleil vers lui te guidera
Vers celui dont elle garde les lettres
Doux trésor précieux de Katiouchka

Vole au vent vole chanson légère
Vers celui qui au loin s'en alla
Vers celui qui garde la frontière
Porte le salut de Katiouchka

Des pommiers tombaient les feuilles mortes
Et la neige recouvrait les monts
Quand un jour arriva au kolkhoze
La réponse ardente du soldat

Les pommiers fleurissent la clairière
Colorant le brouillard sur les eaux
Katiouchka dominait la rivière
Et son chant planait sur les roseaux

Katjuŝa

Rascvetali jablani i gruŝi,
Paplili tumani nad rekoj,
Viĥadila na bereg Katjuŝa,
Na visokij bereg na krutoj.

Viĥadila, pesnju zavadila
Pra stepnova sizava arla
Pra tavo, katorova ljubila
Pra tavo, ĉi pisma beregla.

Oj, ti, pesnja, pesenka deviĉja,
Ti leti za jasnim solncem vsled.
I bajcu na daljnem pagraniĉje
At Katjuŝi peredaj privet.

Pust on vspomnit devuŝku prastuju
Pust usliŝit, kak ana pajot,
Pust on zemlju bereĵot radnuju
A ljubov Katjuŝa sbereĵot.

Rascvetali jablani i gruŝi,
Paplili tumani nad rekoj,
Viĥadila na bereg Katjuŝa,
Na visokij bereg krutoj.

ReferencojRedakti

Eksteraj ligilojRedakti