Ministerio pri nacia edukado (Francio)

En Francio, la kompetentecoj de la diversaj ministerioj povas varii de registaro al la alia. Tio estas parte vera por la ministerio pri nacia edukado, kiu ne ĉiam respondecas pri supera edukado kaj esplorado, sed povas esti ankaŭ respondeca pri sportoj aŭ junularo.

Ministerio pri nacia edukado
Ministère de l'Éducation nationale
emblemo
ministerio pri eduko
ministerio de Francio Redakti la valoron en Wikidata
Komenco 1828 : ministère de l’Instruction publique
1932 : ministère de l’Éducation nationale
Geografia situo 48° 51′ 24″ N, 2° 19′ 15″ O (mapo)48.8565672.320893Koordinatoj: 48° 51′ 24″ N, 2° 19′ 15″ O (mapo)
Lando(j) Francio vd
Sidejo Hôtel de Rochechouart,
110 rue de Grenelle, Parizo 7-a arondismento
Ministère de l'Éducation nationale (Parizo)
Ministère de l'Éducation nationale (Parizo)
DEC
Map
Ministerio pri nacia edukado
Tipo franca ministerio
Ĉefestro(j) Nicole Belloubet Redakti la valoron en Wikidata vd
Estr(ar)o Gabriel Attal
Ministro Delegito respondeca pri Profesia Eduko kaj Trejnado Caraole Granjean
Ŝtata sekretario pri Junularo kaj Universala Nacia Servo Prisca Thevenot
elstaruloj Victor Duruy, Jules Ferry, Anatole de Monzie, Jean Zay, Edgar Faure, René Haby, Alain Savary, Lionel Jospin, Luc Ferry, François Bayrou, Claude Allègre, Jack Lang, François Fillon
Buĝeto 62,7 miliardoj da eŭroj (2013)[1]
Dungitaro 955 434 (2013)[2]
Lingvoj

franca

Filioj French Centre for Research on Education, Training and Employment (en) Traduki
direction du numérique pour l'éducation (fr) Traduki
Institut Français d'Archéologie Orientale (en) Traduki
Inspection générale de l'Éducation nationale (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Retejo Oficiala retpaĝo de la ministerio
Jura formo ministerio de Francio
vdr
Ministerio pri nacia edukado
ministerio pri eduko • ministerio de Francio vd
Dum 1828 - nekonata/nuntempe
Jura formo ministerio de Francio
Ĉefestro(j) Nicole Belloubet vd
Sidejo Hôtel de Rochechouart
Lando Francio
Dungitoj 1 025 248 (stato: 2022)
filiaj kompanioj French Centre for Research on Education, Training and Employment • Institut Français d'Archéologie Orientale • Q30752404 • Inspection générale de l'Éducation nationale vd
Partoprenanta Q54196914 • Direction générale de l'enseignement scolaire • Q61043381Q30752404 • Inspection générale de l'Éducation nationale • inspection générale de la jeunesse et des sports vd
TTT Oficiala retejo
vdr

La nuna registaro de Jean-Marc Ayrault konfidis al du malsamaj ministerioj la organizadon de la edukado : la lerneja instruado (unuagrada kaj duagrada : kolegio kaj liceo) same kiel la daŭra edukado (farata de la "Greta") estis konfiditaj al la ministerio pri nacia edukado, kiam la supera instruado kaj la esplorado estis konfiditaj al la ministerio pri supera instruado kaj esplorado[3]. Iuj servoj, el kiuj la ĝenerala sekretariejo kaj la servo pri la eŭropaj, internaciaj kaj kunagaj rilatoj, tamen restas komunaj al la du ministerioj, kiuj kune laboras pri la ĝeneralaj temoj. La ministro pri nacia edukado estas Vincent Peillon.

Tiu ministerio ne estas unu el la suverenaj ministerioj, kiuj estas la defendo, eksteraj aferoj, justico, financoj, internaj aferoj), sed ĝi sociale gravas, la rajto pri edukado estas registrita en la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj. Pro la edukaj bezonoj tiu ministerio estas la unua dunganto de la ŝtato. Pro tio, la nacia edukado konsistigas la plej altan buĝetan linion de la nacio.

Historio

redakti

Antaŭuloj

redakti

Karolo la Granda

redakti
 
Karolo la Granda, ĉirkaŭata de liaj ĉefaj oficiroj, akceptas Alcuinus de Jorko, kiu prezentas al li manuskriptojn, faritaj de siaj monaĥoj. Victor Schnetz, 1830, muzeo de Luvro, Parizo.

La edukado de la 3-a Respubliko konsideris ke Karolo la Granda estis la inventinto de la deviga kaj senpaga edukado. La populara kulturo poste kontribuis al la disvastigo de tiu mito. Fakte, sen esti « inventinta la edukado », Karolo la Granda certe agis por la evoluigo de eduka sistemo en sia karolida imperio. Li bezonis, por regi sian vastan imperion, edukitajn ŝtatoficistojn kaj monaĥojn por zorgi pri politika kontrolo kaj propagi la kristanan kredon en liaj provincoj. Pro tio, li starigis senpagan bazan edukan sistemon principe alireblan de ĉiuj junuloj sendepende de ties situacioj, de la vilaĝoj kaj urboj, por lerni kanti, legi kaj kalkuli.

Notoj kaj referencoj

redakti
  1. Buĝeto de la jaro 2013 de la ministerio. Arkivita el la originalo je 2013-10-05. Alirita 2013-06-20.
  2. (PDF) Dungitaro de la ministerio en la jaro 2013 Arkivigite je 2013-04-18 per la retarkivo Wayback Machine sur la retpaĝo www.performance-publique.gouv.fr
  3. [1]Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine Dekreto de la 18-a de majo 2007 pri la konsistigo de la registaro (PDF) Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine.

Anekso

redakti

Bibliografio

redakti
  • Françoise Dupont-Marilla, Institutions scolaires et universitaires, Gualino, coll. « Fonction publique / Concours », Parizo, 2006, 331 p. (ISBN 2-297-00209-2)
  • Jean-François Mondot, Petite Chronique d'un grand ministère : une année à l'Éducation nationale, Flammarion, Parizo, 2002, 271 p. (ISBN 2-08-068182-6)
  • Bernard Toulemonde (dir.), Le Système éducatif en France, La Documentation française, kolekto « Les notices », Parizo, 2003, 191 p. (ISBN 2-11-005380-1)

Vidu ankaŭ

redakti

Eksteraj ligiloj

redakti