Hispana lingvo: Malsamoj inter versioj

147 bitokojn aldonis ,  antaŭ 17 jaroj
e
historio
e (historio)
vulgara de la jaroj 500-1000, t.e. la jarcentoj post la disfalo de la [[Okcidenta Romia Imperio]],
kiam la latina de la nuna Iberio fariĝis izolita de [[Francio]] kaj
[[Italio]]. La origina lando de la hispana lingvo (norda Kastilio kaj [[Rioĥo (Hispanio)|Rioĥo]]) havis [[subtavolo]]n [[Eŭska lingvo|eŭskan]]. Tial kelkaj studantoj resumas, ke la hispana lingvo estas la vulgara latina tia, kiel ĝin parolis [[eŭskoj]]. La unuaj skribaj atestoj de la kastilia estas [[gloso]]j en latinaj religiaj tekstoj manskribitaj ĉe monaĥejo en ''[[San Millán de la Cogolla]]'' en la [[10-a jarcento]]. La potenco de Kastilio, kiu post ''[[Reconquista]]'' restis la plej granda regno en [[Iberio]], kaŭzis, ke ties lingvo estis favorata de kleraj hispanoj, anstataŭ la [[Galega lingvo|galega]], la kataluna, la euskaeŭska kaj aliaj iberiaj latinidaj lingvoj.
 
En la [[Mezepoko]] la kastilia ricevis grandan vortoprovizon el la prestiĝa [[araba lingvo]], ĉu rekte ĉu per [[mozaraba lingvo|la mozarabaj latinidoj]], ĉefe pri [[terkulturo]], [[juro]] kaj milito. Ankaŭ [[franca lingvo|francaj]] vortoj pri [[feŭdismo]] estis ricevitaj. Maturiĝo venis ankaŭ per la laboro de la Akademio de Tradukistoj kiun [[Alfonso la 10-a de Kastilio]] fondis en [[Toledo (Hispanio)|Toledo]].
 
En [[1492]] la [[Katolikaj Gereĝoj]] komisiis [[Antonio de NEBRIJA|Antonion de Nebrija]] verki la unuan gramatikon, por fiksi la uzon, kaj por instrui la novajn subulojn de la hispaniaj gereĝoj.
[[ro:Limba_spaniolă]]
 
[[simple:Spanish]][[sv:Spanska]]
[[sv:Spanska]]
 
[[tokipona:toki Epanja]]
7 383

redaktoj