Stylus phantasticus: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
La '''Stylus phantasticus''' (''ankaŭ:'' '''sylus fantasticus''' aŭ '''fantazia stilo''') estas stilo en la [[Ĉambromuziko|ĉambro-]] kaj [[Orgeno|orgenmuziko]], kiu atingis sian kulminon en la [[Nordgermana Orgenskolo]] de la [[17-a jarcento]].
 
Pecoj komonita laŭ la stylus phantasticus distingas per dramece aperanta ludado devena de la [[Improvizado|improviza praktiko]], je kiu mallongaj, diferencegaj kaj parte [[disonanco|disonncajdisonancaj]] alineoj estas ligitaj je neordinara maniero.
En la sonatoj de [[Giovanni Antonio Pandolfi Mealli|Giovanni Pandolfi]] kaj [[Dietrich Buxtehude|Dietrich Buxtehude]] la S. P. atingas kulmino pro la uzado de [[Ostinato|Ostinato-Strukturen]], pri kiu la soloinstrumentoj ([[analogeco|analoge]] al la hodiaŭa [[Improvizado|improviza praktiko]] de la [[ĵazo]]) evoluigas kompleksajn [[Kontrapunkto|kontrapunktojn]].
 
Sennoma uzanto