Klasika latino: Malsamoj inter versioj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 16 jaroj
sen resumo de redaktoj
[[Lingvo]] > [[Lingvaj familioj]] > [[Hindeŭropa lingvaro]] > [[Latinida lingvaro]] > [[Latino]] > Klasika
----
La '''klasika latino''' estis la [[latina lingvo]] de la registaro kaj alta literaturo de [[Romio]]. Eĉ en la tempo de [[Julio Cezaro]], ĝi ne estis la lingvo de la strato, kie oni parolis la [[vulgara latina|vulgaran latinanlatinon]].
 
<b>La ora epoko</b> de [[latina literaturo]] estis en la
kaj aliaj.
 
LaKlasika klasika latinalatino plejparte malaperis post la [[4-a jarcento]], kiam la nova [[kristanismo|kristana]] intelektularo prefere skribis en la [[vulgara latina|vulgara latino]] anstataŭ en la klasika.
 
La [[humanismo|humanistoj]] de la [[Renesanco]] restarigis la klasikan latinanlatinon en la formo de la [[humanista latina|humanisma latino]] en la [[16-a jarcento]].
 
 
=== Prononco ===
 
La prononco de la klasika latina lingvolatino estas plejparte rekonstruita de klasikistoj
kaj lingvistoj laŭ la priskriboj de latinaj aŭtoroj, tiutempaj transskribaĵoj en kaj
el aliaj lingvoj, kaj la indikoj de poezia metro, rimo, kaj vortludo.
same kiel en la plej multaj el la nuntempaj [[Slava lingvaro|slavaj lingvoj]]. La artikoloj de la [[latinidaj lingvoj]] evoluis el la montraj pronomoj de la klasika latina (''ille'', ''illa'', ''illud'' aŭ ''ipsus'', ''ipsa'', ''ipsum'').
 
La ĝenerala vortordo de la klasika latina lingvolatino estas <b>[[SOV]]</b> - subjekto unue, objekto sekve, kaj fine la verbo. Tamen, pro la vasta fleksiado, la vortordo estis tre variebla.
Sennoma uzanto