ʻAbdu'l-Bahá: Malsamoj inter versioj

3 bitokojn forigis ,  antaŭ 13 jaroj
e
"Teherano" ĝustigita al "Tehrano"
e ("Teherano" ĝustigita al "Tehrano")
|Grandeco de bildo = 230
|Dato de naskiĝo = [[23-a de majo]] [[1844]]
|Loko de naskiĝo = [[TeheranoTehrano]], [[Irano]]
|Dato de morto = [[28-a de novembro]] [[1921]]
|Loko de morto =
}}
'''`Abdu’l-Bahá''' ([[Araba lingvo|arabe]]: عبد البهاء, "Servanto de Bahá'") estis la plej aĝa filo de [[Bahá'u'lláh|''Bahá'u'lláh'']] kaj naskiĝis oficiale kiel ''`Abbás Effendi'' ([[Persa lingvo|perse]]: عباس افندی). Lia patrino [[%C3%81siyih_Kh%C3%A1num%2C_Navv%C3%A1b|''Ásiyih <u>Kh</u>ánum'']] ([[1820]]-[[1886]]), poste kaj pli vaste konata per sia titolo [[%C3%81siyih_Kh%C3%A1num%2C_Navv%C3%A1b|''Navváb'']], naskis lin en [[TeheranoTehrano]] je la [[23-a de majo]] [[1844]] (5-a de ''Jamádíyu’l-Avval'' 1260 p.H.), dum la sama nokto en kiu la [[Báb|''Báb'']] deklaris sian mision.
 
Lia patro nomumis lin en Sia testamento kiel la solan aŭtoritatan interpretiston de Siaj skribaĵoj, kaj li estis konata inter bahaanoj kiel la "Centro de la Interligo", la "Interpretanto de la Sanktaj Skriboj", la "Mistero de Dio", aŭ simple kiel la "Majstro" ĉar lin ''Bahá'u'lláh'' Mem nomis tiel. Bahaanoj rigardas lin kiel la perfektan ekzemplulon de vera bahaano.
 
[[Dosiero:Abdul-Baha_1868.jpg|thumb|`Abdu’l-Bahá junaĝe en 1868]]
Siajn unuajn ok jarojn ''`Abdu’l-Bahá'' pasigis en bonstato kaj harmonio, ĝis kiam sia patro ''Bahá'u'lláh'' estis enprizonigita dum kvar monatoj en la subtera kaceraĉo [[Síyáh-Chál|''Síyáh-<u>Ch</u>ál'']] ([[perse]] : "nigra truo", forgeskelo) de TeheranoTehrano je la fino de [[1852]]. ''`Abdu’l-Bahá'' ricevis permeson vidi Lin en tiu malliberejo dum Lia ĉiutaga promeno, sed li tiel konsterniĝis pro la vido de sia patro en tiel mizera stato, ke li svenis. Fine ''Bahá'u'lláh'' estis liberigita, sed Li kaj sia tuta familio kun aliaj kredantoj estis devigitaj forlasi la urbon Tehrano kaj transiri direkte al [[Bagdado]] la [[Montaro Elborz|montaron Elborz]] en okcidenta [[Irano]] dum tre malvarma vintro sen konvenaj vestaĵoj kaj nutraĵoj. Tiu vojaĝo markis por ''`Abdu’l-Bahá'' la komencon de ekzila periodo daŭronta dum 56 jaroj.
 
''`Abdu’l-Bahá'' neniam vizitadis lernejon, sed lernis avide ĉion, kiu prezentiĝis al li. Lia plej grava instruanto estis sia patro. Jam kiam li estis infano, eminentuloj akceptis kaj admiris lian saĝecon kaj juĝ-kapablon, rekonante lin kiel samrangulon. Kiam lia ekzila vivo komenciĝis, li montris spiritan kaj korpan eltenpovon, fortecon kaj paciencon por helpi la familion kiel eble plej multe.
761

redaktoj