Nikolaj Buĥarin: Malsamoj inter versioj

6 bitokojn forigis ,  antaŭ 13 jaroj
e poluro
e (roboto modifo de: es:Nikolái Bujarin)
(e poluro)
Post kiam Lenin postulis en 1918 por subskribi la brest-litovskan pacon kun la germanoj kaj Rusio forlasu la unuan mondmiliton, Buharin abdikis pri ofico ĉe la Pravda kaj iĝis gvidanto de opozicia grupo, la maldekstraj komunistoj, kiuj akcentis, ke oni devas transformi la militon al komunisma revolucio tra tuta Eŭropo. En marto de 1919, li iĝis ano de la plenuma komitato de la Kominterno. En la sekvaj jaroj li verkis kaj publikigis teoriajn ekonomikajn librojn kiel '''La [[ekonomiko]] de la provizora tempo (1920)''', '''Aboco de la komunismo''' (kun Jevgenjij Preobraĵenszkij; 1921) kaj la '''Teorion de la historia materialismo''' (1921).
 
Post morto de Lenin de 1924, Buharin iĝis ordinara membro de Politika Buroo (Politburoo). Li plu konvinke apogis la novan ekonomikan politikon ([[NEP]]) de [[Lenin]], enkondukita en 1921. La NEP antaŭhelpis la daŭran, ŝtuparan ekonomian evoluon; li kontraŭis la enkondukon de la rapida industriigo kaj agrikultura kolektivigo. Buharin tiel ixgisiĝis portempa koaliciulo kun [[Stalin]], kiu eluzis tiun disputon pro ŝanceligi la pozicion de siaj ĉefaj rivaluloj kiel [[Lev Trockij]], [[Grigorij Zinovjev]] kaj [[Lev Kamenev]].
 
Buharin sekvis en 1926 Zinovjevon en la prezidanta sidloko de plenuma komitato de Kominterno.
[[Stalin]] en 1928 ŝanĝis sian opinion pri la afero kaj apogis ekde tiam la programon de la rapida, fortigita kolektivigan programon. Li nomis Buharin kontraŭulo de la programo kaj tiel Buharin en aprilo de 1929 perdis sian pozicion en la Kominterno kaj oni eĉ ekskludis lin en novembro el la Politburoo.
 
Li pro la premo rifuzis siajn antaŭajn opiniojn kaj Stalin parte redonis al si parteli la poziciojn. Kvankam li iĝis en 1934 ĉefredaktoro de [[Izvestija]] kaj partoprenis en ellaboro de la nova soveta konstitucio en 1936, li neniam reakiris la perditan potencon kaj influon.
 
Oni arestis lin kaŝe en januaro de 1937 kaj ekskludis lin el la komunista partio kiel „trockijiston”. En marto de 1938 li iĝis jam akuzito por kontraŭrevolucia agado kaj aliaj falŝaj agadoj. Oni kondamnis kaj ekzekutis lin. Li rericevis la partianecon en 1988.
Sennoma uzanto