Malfermi la ĉefan menuon

Ŝanĝoj

42 bitokojn aldonis ,  antaŭ 16 jaroj
Prilaboris
[[Lingvo]] > [[Lingvistiko]] > [[Gramatiko]] > [[Fonetiko]]
'''Duonvokalo''' estas vokalo, kiu ne formas silabonsilabokernon (en Esperanto '''j''' kaj '''ŭ'''), sed nurkiu kune kun vera vokalo formas [[Diftongo|diftongojn]] (aj, ej, oj, uj, aŭ, eŭ, oŭ), kiuj jam formas silabojn. Nur escepte '''ŭ''' povas troviĝi antaŭ vokalo: ŭa (infana ploro), ŭaks (ranoranbleko), ŭo (nomo de la litero); dum '''j''' tre ofte troveblas en tia pozicio: ja, je, ju, joviala. Ideale oni prononcu la silabkomencajn duonvokalojn same kiel la silabfinajn, sed pro influo de kelkaj nacilingvoj multaj esperantistoj emas fari distingon, plifermante la buŝon: Ekzemple, kaj en la [[Norvega lingvo|Norveganorvega]] kaj la [[Angla lingvo|Anglaangla]] lingvoj, la vorto por "jes" estas prononcata respektive [ja/<sup>i</sup>a] (aŭ eĉ [<sup>e</sup>a]) kaj [jes/<sup>i</sup>es], dum [[Germana lingvo|Germanlingvanojgermanlingvanoj]] diras [<strike>j</strike>a] kun eta froto. Simila malsamo troveblas inter [[Franca lingvo|Francafranca]] ''oi'' [ŭi] kaj Anglaangla ''we'' [<strike>ŭ</strike>i] "ni"
La rezulto estas ne ''duonvokalo'', sed (duon)[[konsonanto]].
En analizoj de interalie la [[Hispana lingvo|hispana]] oni kutime kalkulas ankaŭ la kombinon ''duonvokalo+vokalo'' kiel [[diftongo]]n. SeĈe senfrotesenfrota prononcataprononco, tiu analizo povas esti defendata taŭgikiel taŭga ankaŭ por Esperanto. Tiukaze, la nombro de diftongoj en nia lingvo duobliĝas, kaj eĉ [[triftongoj]] atesteblas.
1 533

redaktoj