Dua Vatikana koncilio: Malsamoj inter versioj

e
+ sekcia tit. + redakteto
e (+ sekcia tit. + redakteto)
La '''2-aDua Vatikana Koncilio de Vatikano''' estis la 21-a [[koncilio|ekumena koncilio]] de la [[katolikismo|katolika eklezio]] (1963-1965) kaj interunu el la plej gravaj.
{{TOCdekstre}}
== Preparoj kaj paso==
La koncilio estis kunvokutakunvokita de papo [[Johano la 23-a]] je la [[25-a de januaro]] [[1959]]. La oficialan kunvokon sekvis tri jaroj da laboro, dum kiuj prepara komisiono konsultis ĉiujn katolikajn [[episkopo]]jn kaj difinis la temojn traktotajn dum la plenkunsidoj de la koncilio.
 
Johano la 23-a oficiale malfermis la 2-an Koncilion deDuan [[Vatikano|Vatikanan]] Koncilion la [[11-a de oktobro|11-an de oktobro]] [[1963]] en la Vatikana Baziliko.
La koncilio estis kunvokuta de papo [[Johano la 23-a]] je la [[25-a de januaro]] [[1959]]. La oficialan kunvokon sekvis tri jaroj da laboro, dum kiuj prepara komisiono konsultis ĉiujn katolikajn [[episkopo]]jn kaj difinis la temojn traktotajn dum la plenkunsidoj de la koncilio.
 
Johano la 23-a oficiale malfermis la 2-an Koncilion de [[Vatikano]] la [[11-a de oktobro|11-an de oktobro]] [[1963]] en la Vatikana Baziliko.
 
Post la morto de [[Johano la 23-a]] lia posteulo [[Paŭlo la 6-a]] daŭrigis la koncilion. Ĝi dividiĝis en naŭ sesiojn kaj kvar periodojn kaj finiĝis la [[7-a de decembro|7-an de decembro]] [[1965]]. Ĝi promulgis 16 dokumentojn: kvar konstituciojn, tri deklarojn kaj naŭ dekretojn.
 
La koncilio subtenis la liberecon de religio kaj la dialogon kun anoj de aliaj fidoj. Jam laŭ la kunvoko ĝi estis "paŝtista" koncilio; tio signifas, ke ĝia celo ne estis difini [[dogmo]]jn aŭ kondamni [[herezaĵo]]jn. Unu el ĝiaj agoj estis reformo de la [[liturgio]], per kiu ĝi interalie reduktis la signifon kaj uzon de la [[latina lingvo]] en liturgio.
 
 
==Dokumentoj==