Aleksandro la 3-a (Rusio): Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
 
Lia nova ŝtata statuso grave ŝanĝis lian vivmanieron, ĉar liaj devoj multe pliiĝis. Li
ĉefis en la Ŝtata komitato por apogo kaj helpo al mizeruloj, membris en la Ministraro kaj la Ŝtata Konsilio, estis Hetmano de la rusa kozaka militistaro kaj estis kanceliero de [[Universitato de Helsinko|Helsinka universitato]].
 
En [[1877]] li partoprenis la rusian-turkan militon kiel komandanto de la multenombra milittrupo, kiu sieĝis turkajn fortresojn en ''Ŝumla'' kaj ''Silistrio''. Post la milito li estris la gvardian korpuson en [[Sankt Peterburgo]].
===Ekstera politiko===
 
Efektive '''Aleksandro la 3-a''' restis en la historio kiel '''Aleksandro Paciganto''', ĉar ekde [[1881]] ĝis [[1894]] [[Rusio]] militis konraŭ neniu.
 
La imperiestro konkludis, ke [[Ruslando]] bezonas neniunneniujn aliancanojn, ĉar strebas konservi eternan neŭtralecon en la internaciaj rilatoj. Tamen tiam li neformale multe apogis [[Francio]]n, kiu danke nomis unu el plej belaj pontoj en [[Parizo]] – ponto de '''Aleksandro III'''.
 
==Maria – malfeliĉa fianĉino kaj feliĉa edzino==
==Malsano kaj morto==
[[Dosiero:Yalta livadiapalace.jpg|thumb|palaco en Livadio]]
Tiu ĉi katastrofo vundinta la lumbon de la caro havis kromajn negativajn rezultojnsekvojn, ĉar baldaŭ malsaniĝis liaj renoj.
 
Medicinistoj lin longe kuracis, sed la [[1-an de novembro]] [[1894]] '''Aleksandro la 3-a''' mortis pro nefrito en sia somera rezidejo ''[[Livadio|Livadia]]'', [[Krimeo]].