André Gorz: Malsamoj inter versioj

955 bitokojn aldonis ,  antaŭ 11 jaroj
sen resumo de redaktoj
([[Max Horkheimer]], [[Theodor W. Adorno]], [[Jürgen Habermas]]) trinfluadas lian penson. Markata de la idearo de la Frankfurta Skolo : transpasi la ekonomikismon de la tradicia marksa analiso pri la socio, li kritikas la submetiĝon de la socio al la ekonomikaj imperativoj. Li ankaŭ kritikas la [[strukturismo]]n pro ties postulato (la centreco de la strukturo) kaj pro ties neado de la subjektiveco.
 
Lia sinteno, samtenpa kontraŭ-institucia, kontraŭ-struktura kaj kontraŭ-aŭtoritata ritroviĝastroviĝas en la linio, kiun li donas al la revuo ''Les Temps modernes'' ek'de lia eniro en la direkcian komitaton de tia revuo en [[1961]].
 
Li preterpasis sian ekonomokajn rolon por eminentiĝi en la politika direkcio. Tiam li eĥoas la paroloj de italaj radikaluloj, tiel de Garavani, la [[nov-kejnesisto]] komunisto Bruno Trentin aŭ la liberecana sindikatisto Vittorio Foa.
 
Inponiĝante estiel "intelekta gvidanto de "itala" inklino de la nova maldekstrularo", li iamaniere influas la aktivulojn de [[UNEF]] kaj de [[CFDT]], inter ili, Jean Auger, Michel Rolant kaj Fredo Krumnow. Kun sia verko ''"Stratégie ouvrière et néocapitalisme"'' ([[1964]]) ( = ''Laborista strategio kaj nova kapitalismo'') li sin turnas specife al la [[sindikatismo|sindikatismaj]] movadoj, elmontrante al ili la variajn [[strategio]]jn eblajn por ili, kaj severe kritikas la [[kapitalismo|kapitalisman]] modelon de [[ekonimia kresko]]. Je la sama jaro, li forlasas la ĵurnalon ''L'Express'' kun Serge Lafaurie, Jacques-Laurent Bost, K.S. Karol kaj Jean Daniel por fondi la revuon ''Le Nouvel Observateur''.
 
 
 
== Notoj kaj referencoj ==