Wulfhere: Malsamoj inter versioj

11 bitokojn aldonis ,  antaŭ 13 jaroj
sen resumo de redaktoj
[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
(Nova paĝo: '''Wulfhere''' (m. 675) estis reĝo de Mercia, Anglio de 658 al sia morto. Dum lia regado Mercia ekdominis sudan Anglion. ==Familio== Li estis filo de Penda, kiu regis M...)
 
Neniu resumo de redakto
'''Wulfhere''' (m. [[675]]) estis reĝo de [[Mercia]], [[Anglio]], de [[658]] al sia morto. Dum lia regado Mercia ekdominis sudan Anglion.
 
==Familio==
 
==Religiaj aferoj==
Penda restis dumviva pagano, kvankam dum siaj lastaj jaroj li permesis kristanajn misiojn. Wulfhere konvertiĝis al [[kristanismo]], sed ne certas kiun jaron. Peada estis konvertiĝinta kiam li edziĝis al Ealhflaed, filino de Oswiu, kaj venigis kristanan mision en Mercia. Eble Wulfhere samtempe konvertiĝis - aŭ eble la konvertiĝo estis kondiĉo de akordo per kiu Oswiu agnoskis Wulfhere kiel reĝo. Wulfhere mem edziĝis al Eormenhild, kristana filino de [[Eorcenberht (Kent)]].
 
Bede en sia historio raportis ke "la loĝantoj de Mercia, sendependaj sub sia propra reĝo, volonte omaĝis al Kristo sia reala reĝo, por ke ili atingus ties eternan regnon en la Ĉielo."
 
==Suda Anglio==
En 661 Wulfhere invadis [[Wessex]] kaj disrabis Ashdoewn kaj [[Isle of Wight]]. Li konfidis Islela ofinsulon Wight kaj najboranajbaran teritirioteritorion sur la ĉeflando al sia baptofilo Aethelwealh, reĝo de [[Sussex]], kaj komandis pastron nomatan Eoppa proponisproponi bapton al la loĝantoj de la insulo.
 
==Essex==
En 664 mortis Swithelm, reĝo de [[Essex]]. Lin sekvis liaj filoj Sigehere kaj Sebbi: laŭ Bede, ili regis "sub Wulfhere". La saman jaron poste epidemio de pesto Sigehere kaj sia popolo reiĝuisreiĝis paganoj: Wulfhere sendis Jaruman, episkopo de [[Lichfield]], por rekonverti ilin.
 
==Surrey==
 
==Morto==
En 674 Wulfhere estris aliancon de la regnoj de suda Anglio kontraŭ [[Ecgfrith]], kiu sekvis sian patron Oswiu kiel reĝo de Northumbria, sed Ecgfrith venkis lin kaj devigis lin cedi [[Lindsey]] kaj pagi tributon. PosdtPost tio la influo de Wulfhere en suda Anglio malpligrandiĝis. En 675 Aescwine, reĝo de Wessex, batalis kontraŭ li ĉe nekonata loko nomata Biedanheafde. Laŭ la 12-jarcenta historiisto [[Henriko de Huntingdon]], Wulfhere tute venkis kaj multaj batalistoj de Wessex mortis; sed eble Aescwine sufiĉe sukcesis por sendependi de Mercia. La saman jaron Wulfhere mortis - laŭ Henriko de Huntingdon, pro malsano. Lia vidvino Eormenhild verŝajne iĝis abatino de [[Ely]].
 
Wulfhere estis sekvata de sia frato Aethelred la 1-a.
Sennoma uzanto