Valenteno de Terni: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
Laŭ kristanaj tradiciaj informoj, la episkopo Valenteno de Terni la [[14-a de februaro|14-an de februaro]] estis mortigita fare de la romiaj aŭtoritatuloj, kiuj kontraŭbatalis la disvastiĝantan kristanismon en la [[Romia Imperio]]. Kvankam la romia imperiestro ''Claudius la 2-a'' severe malpermesis geedziĝojn laŭ kristana rito, la episkopo aparte volonte kristane geedzigis enamiĝintojn, tiel daŭre riskante sian vivon. Al la ĵus geedziĝintaj paroj li laŭ la legendo ĉiam donacis florojn el la propra ĝardeno. Laŭ la kristanaj tradiciaj informoj, la geedziĝoj benitaj de li estis aparte feliĉaj kaj harmoniaj.
 
Tial post lia [[martiro|martira]] morto Valenteno iĝis patrono aparte de la enamiĝintoj kaj de junaj geedziĝintojnuptanoj. En la [[Alpoj|alpaj]] landoj la memoro pri li estis same vivtenata kiel pri plia, samnoma historia kristano, kiu nomiĝis ''"Valenteno de [[Raetia]]"'', kiu laŭ la legendo kapablis mildigi la suferojn de infanoj suferantaj je [[epilepsio]]: dum la jarcentoj la bildoj de ambaŭ personoj en preĝejoj de suda Germanio, Svislando, Aŭstrio, Slovenio kaj norda Italio ĉiam pli similiĝis unu al la aliaj kaj fine ne distingeblis. La tradiciaj atribuaĵoj de Valenteno de Terni estas [[glavo]] (pro la martira morto per senkapigo) kaj [[koko]] (kiel simbolo de la ofero de sia vivo). Oficiala memortago iĝis la [[14-a de februaro]] - la ''Valentena tago'', kiu dum la 20-a jarcento sendepende de la originaj kristanaj tradicioj iĝis moda tago de la enamiĝintoj.
 
La ostoj de la sanktulo Valenteno de Terni konserviĝas en la urba preĝejo de [[Krumbach (Ŝvabio)|Krumbach]] en la [[distrikto Günzburg]] de [[Bavario]] en suda Germanio.
Sennoma uzanto