Johann Friedrich Reichardt: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
Dum la reveno de sia unua vojaĝo tra [[Italio]] en 1783 li staciiĝis en [[Vieno]], je kio li konatiĝis kun imperiestro [[Jozefo la 2-a]] kaj [[Christoph Willibald Gluck|Gluck]]. Pluaj vojaĝoj al [[Francujo]] kaj [[Anglujo]] ne rezultigis la esperitan daŭran efikon – kontraŭvole li revenis al [[Berlino]]. Ekde 1786 li ektenis pli intimajn rilatojn al [[Johann Wolfgang von Goethe|Goethe]], [[Johann Gottfried Herder|Herder]], [[Friedrich Schiller|Schiller]] kaj [[Johann Georg Hamann|Hamann]]. Pluaj provoj (1788), enradikiĝi en [[Parizo]], malsukcesis, tamen Reichardt estis fervora pri la ideoj de la revolucio. Post apero de siaj ''Vertraute Briefe'' (1792) en 1794 li, kiel simpatianto de la [[Franca revolucio de 1789|franca revolucio]], estis maldungita sen pensio de sia posteno kiel kortega kapelmajstro kaj vivis poste komence en [[Hamburgo]], kie li eldonis la ĵurnalon ''Frankreich'' (Fancujo), Poste ekde 1794 ein Giebichenstein ĉe Halle (Saale). En 1796 li estis amnestiita kaj nomumita salfarejo-direktoro en Halle, ekde kie li pli ofte iris al Berlino por direkti la prezentadojn de siaj komponaĵoj.
 
La bieno „Kästnersches Kossätengut“ je Giebichenstein, kiun li akiris, fariĝis „gastejo de la romantismo“. Plua vojaĝo al Parizo (1803) grave dampis lian fervoron por la francoj kaj ilia politiko: Reichardt fariĝis kontraŭulo de [[Napoléon Bonaparte|Napoléon]]. Kiam kvar jarojn poste francaj trupoj elrabis lian bienon, li fuĝis al [[Dancigo]] kaj fariĝis patrioto kaj liberecobatalanto. La frato de Napoléon [[Jérôme Bonaparte|Jérôme]] en [[Kassel]] nomis en 1807 la malriĉiĝintemalriĉiĝintan revenintanreveninton teatrodirektoro. Ĉi tiu unterludointerludo daŭris nur proksimume naŭ monatojmonatojn. Novembron de 1809 li serĉis sukceson en [[Vieno]]. Travivi la muzikojn de [[Joseph Haydn|Haydn]], [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozart]] kaj [[Ludwig van Beethoven|Beethoven]] faris lin akceptema por la [[Viena Klasikismoklasikismo]]. Li baldaŭ tamen retiriĝis al Giebichenstein, kie li solece mortis la 27-an de junio 1814 sekve de stomakosufero. Lia tombo troviĝas sur la korto de la preĝejo [[St. Bartholomäus (Halle)|St. Bartholomäus]] en Halle.
 
<!--
Reichardt wardaxure ständigvojaĝis: auf Reisen:en 1783 inal [[ItalienItalujo]], der [[SchweizSvisujo]], WienVieno undkaj HamburgHamburgo; en 1785 undkaj 1792 inal [[LondonLondono]]; en 1785/86/87, 1792, 1802/03 inal ParisParizo; en 1790 inal ItalienItalujo; en 1793 inal [[KopenhagenKopenhago]] undkaj [[StockholmStokholmo]]. DieLa Zeitgenossensamtempuloj vergaßenrapide ihnforgesis undlin seinkaj Werklian raschverkaron.
 
La unua filo, Wilhelm (1777–1782), frue mortis. Lia filino [[Luise Reichardt]] (* 11-an de aprilo 1779 en Berlino, † 17-an de novembro 1826 en Hamburgo) ankaŭ konatiĝis per [[Lido|lidkomponaĵoj]].
 
Der erste Sohn, Wilhelm (1777–1782), verstarb früh. Seine Tochter [[Luise Reichardt]] (* 11. April 1779 in Berlin, † 17. November 1826 in Hamburg) hat sich ebenfalls durch [[Lied]]erkompositionen bekannt gemacht.
-->
 
== Verkaro ==
Sennoma uzanto