José Sanjurjo: Malsamoj inter versioj

1 209 bitokojn aldonis ,  antaŭ 10 jaroj
sen resumo de redaktoj
'''José Sanjurjo Sacanell''' [sanĥUrĥo sakanEl] ([[Pamplona]], [[28-a de marto]] de [[1872]] - [[Estoril]], [[Portugalio]], [[20-a de julio]] de [[1936]]), estis [[Hispanio|hispana]] militisto, unu el la insurekciantoj en la [[puĉo]] de la 17a kaj 18 de julio de [[1936]] kontraŭ la Respubliko.
 
==Biografio==
Li estis militisto en la militoj de [[Kubo]] fine de la [[19a jarcento]] kaj de [[Maroko]] komence de la [[20a jarcento]]. Li iĝis generalo en tiu lasta post la rekonkero de la teritorio perdita dum la katastrofo de Annual en 1921. Poste li posteniĝis en [[Larache]].
 
En [[1925]] partoprenis en la elŝipiĝo de [[Alhucemo]], kaj en [[1927]], post la fino de la [[Milito de Rif]], la reĝo [[Alfonso la 13-a]] donis al li la titolon de markiso de [[Rif]]. Fine de la 1920-aj jaroj kaj komence de la 1930-aj plu akiras altajn postenojn kaj honorojn.
 
== Apogo al la Dua Respubliko ==
Spite la antaŭaj montroj de fido je la reĝo, post la eko aprile de 1931 de la [[Dua Hispana Respubliko|2a Respubliko]], Sanjurjo <!--sesenkondiĉe ponealiĝis incondicionalmenteal a las órdenes del Comité Revolucionario republicanorespublikanoj, consolidandokaj detiele estapluhavis manerasiajn lapostenojn. llegadaTiu delŝanĝo nuevoŝajne régimenhavis y siendo confirmadotialon en el cargo de Director General de la Guardia Civil. Este cambio en las fidelidades de Sanjurjo parece estar motivado por el rencor que le causó el abandono de [[Miguel Primo de Rivera|Primo de Rivera]] porfare partede della reyreĝo traspost la caídafalo de la DictaduraDiktaturo en 1929. Ankaŭ militaj reformoj fare de [[Manuel Azaña]] malkontentigis lin.
 
-->
Fine de 1931 kaj komence de 1932 okazis en diversaj hispaniaj lokoj tumultoj kaj mortoj inter policanoj kaj laboristoj. Ankaŭ la maniero per kiu oni traktis tiujn eventojn malkontentigis lin. Pro tio li preparis kun kelkaj karlistoj de Manuel Fal Conde kaj la grafo de Rodezno, kaj aliaj militoficiroj, ribelon en Sevilo la 10a de aŭgusto de 1932. Ĝi sukcesis nur dekomence en Sevilo, sed malsukcesis absolute en Madrido kaj poste ankaŭ en la andaluza ĉefurbo post ĝenerala striko, pro kio li rezignis kaj fuĝis al Portugalio, sed li estis arestita en [[Onubo]] kun sia filo. Li estis juĝita kaj kondamnita je morto, sed la respublika registaro ŝnaĝis ĝin al dumviva mallibero, sed finfine li estis amnestiita novembre de 1933 fare de la nova dekstra registaro. Ĉiukaze Sanjurjo ne povis reveni al la armeo kaj iris al ekzilo al Portugalio.
 
==Tria puĉo==
Kiam oni organizis la puĉon de julio de 1936, ŝajne Sanjurjo estis iĝonta la ŝtatestro, sed mortis la 20a de julio en estoril an akcidento de la aviadilo kiu estis ekfluganta. Tiam [[Emilio Mola]] nomunis Franco kiel ŝtatestro. Ĉar la propra [[Francisco Franco]] estis respondeca pri la alporto de Sanjurjo al la insurekcia teritorio, aperis onidiroj ke tiu akcidento estis intenca, ĉar okazis la morto pro manko de sekuriga ligo de Sanjurjo, dum la piloto survivis.
 
[[Kategorio:Hispanaj militistoj]]
[[Kategorio:Puĉoj]]
12 136

redaktoj