Toro (mitologio): Malsamoj inter versioj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 8 jaroj
e
La prahindeŭropaj popoloj kaj la postaj, havis unu dion de la ĉielo, la tondroj kaj la fulmoj. Toro probable estiĝis heredante la precipajn trajtojn de la hindeŭropaj religioj kaj disvolviĝis sub la idiosinkrazio kultura kaj religia de la [[ĝermanoj]]. Laŭ la teorio de [[Georges Dumézil]] inter la hindeŭropanoj estis tri ĉefaj dioj, ĉiu kun specifa funkcio, kaj inter ili la dio de la ĉielo kaj la tondro estis tiu kiu okupis la ĉefan pozicion.<ref> Georges, Dumézil | Mythes et dieŭ des Germains | http://bibulus2.nexenservices.com/dumezil/en/index.php</ref>
 
[[Tacito]], en sia verkaĵo ''[[Germania (libro)|Germania]]'' realigas ''interpretatio romana'' al la kulturo de la ĝermanoj kaj identigas Donar kun [[Heraklo]],<ref>http://www.imperivm.org/cont/textos/txt/tacito_de-las-costumbres-sitios-y-pueblos-de-la-germania.html</ref> de kio eblas dedukti leke iliaj karaktertizaĵoj estis tre similaj. Kiel personigo de la potenco kaj rilate al liaj atributoj ili kundividis multajn similaĵojn, Toro kun martelo kaj Heraklo kun bastono kaj ambaŭ tre manĝemaj. Krome, Tacito mencias ke la [[teŭtonoj]] adoras Heraklon per kantoj nomataj ''barditus'', speciale antaŭ la bataloj.<ref> Die altgermanische Dichtung </ref> Ĉi tio kompareblas kun la okazintaĵo en la antikva [[Atiko]], kie la atenanoj alvenis al la [[Orakolejo de Delfo]] konsilitaj de [[Peano]] kantante mitan ekzorcon kiel simbolo de la venko. Ĉi tiu kanto Peano iris al la mito pri Apolo kaj lia venkiga batalo antaŭ la serpento [[Pitono (mitologio)|Pitono]].<ref> Die Wahrheit des Mythos</ref>
 
Donar estis la ĉefa dio de la [[batavoj]] kun la centro de lia kultado en la nuna [[Nijmegen]], [[Nederlando]] kie troviĝis du subĉielaj temploj kaj alia en la proksima urbo Elst.<ref>http://www.romanarmy.net/relbatavian.htm |Batavian Gods | obra = The Roman Military Research Society </ref>