Fiŝoj en antikva Egiptujo: Malsamoj inter versioj

* [[Mugiledo]]j. Plej ofte estis ili, kiuj troviĝas sur murbildoj. Ankoraŭ nun ili estas inter la plej multe kaptitaj nilfiŝoj. Oni emis ilin ĉefe pro la malmola, bongusta fiŝaĵo kaj estis kaptitaj per tirretoj. Frajo estis salita, presita kaj sekigita kaj tiel prilaborita al altvalora produkto simila al [[Kaviaro|kaviaro]].<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 62-66</ref>
* [[Perkoformaj|Perkoj]] estis la dua plej ofte prezentita fiŝordo, kaj inter ili ĉefe [[ciklideoj]] kaj la ĝis 60 cm longa [[nilciklideo]]. Tiun ĉi oni kaptis ĉefe en la delto kaj en la regiono de Fayum, pri kio atestas granda nombro de fiŝostoj. La egiptoj ŝajne sciis, ke nilciklideoj estas faŭkokovantoj, ĉar la nilciklideo estis simbolo de [[fekundeco]] kaj [[Rejno|reenkarniĝo]]. Ankaŭ la kovzorgo de la ciklideo de Zille estis rimarkita de la egiptoj kaj prezentita bilde. La fiŝo formas kuglon el la [[frajo]], kiun li metas en kaveton aŭ fiksas al ŝtono. Nuntempe perkoj estas la plej gravaj fiŝoj el la nilo kaj reprezentas 70 % de la tuta fiŝkaptado. Oni ne konas la antikvajn fiŝkaptadkvantojn, sed oni povas supozi, ke la nombro de fiŝoj kaptitaj estis granda kaj ke perkoj estis grava nutraĵfonto ankaŭ en antikva Egiptujo. Apartan rolon ludis la [[nila perko]] (en la [[antikva egipta lingvo]]: ''Aha''), kiun oni kaptis ĉefe en la rapide fluanta kaj oksigenriĉa supera Nilo. Tiuj rabfiŝoj povis atingi longecon de du metroj kaj pezi 175 kilogramojn. En iuj regionoj de Egiptujo oni adoris ilin kulte kaj ili estis oferofiŝoj por la dioj. En post epoko ili estis ofte [[Mumiigo|mumiigitaj]] kaj kiel ekzemple en [[Esna]] enĉerkitaj entombigitaj en grandaj [[nekropolo|fiŝnekropoloj]].<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 66-69</ref>
* [[Siluriformaj|Siluroj]] ekzistis en multaj diversaj specioj kaj havis altan ekonomian signifon. La akveca, malpli bongusta fiŝaĵo estis malpli ŝatata, tiel supozeblas ke silurojn manĝis ĉefe malriĉuloj. Ekzistis ĉefe barbaj siluroj, kiuj havis fortajn dorsajn kaj brustajn naĝilpikilojn kun venenaj glandoj. Ili povis okazigi gravajn vundojn, tiel la fiŝkaptistoj tuj post la kaptado rompis la pikilojn. Malofte, tamen ankaŭ kaptita estis la elektrosiluro. Ĝi havis gravan rolon en la antikegipta medicino.<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 69f.</ref>
* [[NilhechtNilezoko|Nilezokoj]]e wurdenestis vorkaptitaj allemĉefe inen stehendenne- und langsammalrapide fließendenfluantaj Gewässern gefangenakvoj. DieLa Artspecio ''[[Mormyrus kannume]]'' wurdeestis nomata ''Oxyrhynchos'' genanntkaj undadorata ankiel mehrerendio Ortenen göttlichpluraj verehrtlokoj. Das Fleisch der NilhechteLa istfiŝaĵo einerseitsde vonnilezokoj wenigerestas guterpli Qualitätmalbonkvalita, andererseitssed sehrtre fetthaltiggrasriĉa.<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 71</ref>
 
[[dosiero:Maler der Grabkammer des Menna 009.jpg|eta|maldekstra|Bildo de niloperkoj en la tombo de Menna, murpbildo, ĉirkaŭ [[1422 a.K.|1422]]-[[1411 a.K.]]]]
* [[Siluriformaj|Silouroj]] ekzistis en multaj diversaj specioj kaj havis altan ekonomian signifon. La akveca, malpli bongusta fiŝaĵo estis malpli ŝatata, tiel supozeblas ke silurojn manĝis ĉefe malriĉuloj.
 
<!--
Besonders weit verbreitet waren die Fliederbartwelse. Sie haben starke Rücken- und Brustflossenstachel, an denen Giftdrüsen sitzen. Diese konnten zu schwer heilenden Verletzungen führen, weshalb die Stachel von den Fischern sofort nach dem Fangen abgebrochen wurden. Selten vorkommend, aber ebenfalls bejagt wurde der [[Zitterwels]]. Ihm kam in der altägyptischen Medizin eine bedeutende Rolle zu.<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 69f.</ref>
* [[Nilhecht]]e wurden vor allem in stehenden und langsam fließenden Gewässern gefangen. Die Art ''[[Mormyrus kannume]]'' wurde ''Oxyrhynchos'' genannt und an mehreren Orten göttlich verehrt. Das Fleisch der Nilhechte ist einerseits von weniger guter Qualität, andererseits sehr fetthaltig.<ref>Dietrich Sahrhage: ''Fischfang und Fischkult im alten Ägypten'', von Zabern, Mainz 1998, S. 71</ref>
[[Datei:Maler der Grabkammer des Menna 009.jpg|miniatur|links|Darstellung von Nilbuntbarschen in der Grabkammer des Menna, Wandbild um 1422-1411 v. Chr.]]
Andere Fische waren die [[Bynnibarbe]], ein karpfenähnlicher Fisch, der ''Lepidotos'' genannt wurde, verschiedene Arten der [[Salmler]] und der gern verzehrte [[Aalartige|Aal]]. Ein besonders charakteristischer und gleich dem Aal sehr häufig dargestellter Fisch war der [[Nilkugelfisch]], auch ''Fahaka'' oder ''Maeotis-Fisch'' genannt. Er war weit verbreitet und sein wohlschmeckendes Fleisch sehr geschätzt. Die Zubereitung muss jedoch recht schwierig gewesen sein, da Keimdrüsen und Leber des Fisches extrem wirksame Gifte enthielten. In der Wissenschaft ist umstritten, ob diese Kugelfische in [[Elephantine]] kultisch verehrt wurden.
[[Datei:Hatschepsut tempel fisch2.jpg|miniatur|Detail der Fisch-Abbildungen in der Punthalle des Hatschepsut-Tempels in Deir-el-Bahri]]
Sennoma uzanto