Duobla subdominanto: Malsamoj inter versioj

882 bitokojn aldonis ,  antaŭ 8 jaroj
sen resumo de redaktoj
(Nova paĝo: '''Duobla subdominanto''' estas en la muzika funkcia teorio estas la subdominanto de la subdominanto de tonalo. Aparte ofte oni trovas la duoblan subdominanton en [[akordo (mu...)
 
{{Portalo Muziko}}'''Duobla subdominanto''' estas en la muzika funkcia teorio estas la [[subdominanto]] de la subdominanto de [[tonalo]]. Aparte ofte oni trovas la duoblan subdominanton en [[akordo (muziko)|akordsinsekvo]], en kiu post la duobla subdominanto sekvas la subdominanto kaj post tio la [[toniko (muziko)]]. Duobla subdominanto do povas anstataŭi [[dominanto]]n.
''Ekzemplo:''
 
En la tonalo A-maĵoro estas
*A-maĵoro la toniko
*D-maĵoro la subdominanto
*G-maĵoro la duobla subdominanto
 
La akordsinsekvo estus do G-maĵoro → D-maĵoro → A-maĵoro aŭ A-maĵoro → G-maĵoro → D-maĵoro.
 
Ĉi tiun akordsinsekvon ĉefe uzas la [[popularmuziko]]. Ĝi aperas tamen jam en ege pli malnova muziko (ekz. en la kanzono „Bonjour mon cœur“ el la 16-a jarcento: ĝin malfermas la akordaro C-maĵoro/B♭-maĵoro/F-maĵoro).
 
En protestanta diservo oni ofte kantas la finan "Amenon" jene:
 
:{| class="wikitable"
|[[dosiero:doppelsub.gif|Bild Das "Amen" im protestantischen Gottesdienst]]
|{{Audio|doppelsub.ogg|Aŭdekzemplo}}
|}
 
Jen la akordsinsekvo: toniko (A-maĵoro), subdominanto (D-maĵoro), duobla subdominanto (G-maĵoro), subdominanto (D-maĵoro), dominanto kun sinkopo, dominanto (E-maĵoro), toniko (A-maĵoro).
 
[[Kategorio:Harmoniscienco]]
25 926

redaktoj