Vladimiro (poetiko): Malsamoj inter versioj

169 bitokojn aldonis ,  antaŭ 15 jaroj
sen resumo de redaktoj
'''Vladimiro''' estas kvarversa [[strofo]] kun jena strukturo: la unua kaj la tria [[verso]]j konsistas el po ok [[silabo]]j (4 [[trokeo]]j) kaj estas [[rimo|senrimaj]]; la dua kaj la kvara verso konsistas el po 6 silaboj (3 trokeoj) kaj rimiĝas inter si:
 
:8-—
:6A
:8-—
:6A
 
La tradukinto klarigas en librofina "Komentario" ke la [[metriko]] de la poemo imitas la ukrainajn popolkantojn nomatajn ''"kolomijkoj"'', kies regula skemo estas du kvartrokeoj alternantaj kun du tritrokeoj, kun kelkaj [[ritmo|ritmaj]] neregulaĵoj ne sekvitaj en la esperantigo; ke rimiĝas plejparte nur la paraj versoj, neofte ankaŭ la malparaj; ke ŝatataj estas ankaŭ la internaj rimoj (ene de unu sama verso), pli oftaj en la traduko ol en la originalo; kaj ke la rimoj estas jen puraj, jen pli-malpli [[asonanco|asonancaj]].
 
Uzis vladimirojn ankaŭ pluraj [[aŭtoroj de originala esperantlingva literaturo]]. Ekzemple, [[Julio BAGHY]] en sia poemo "Al unu el la poetofratoj":, [[Kálmán KALOCSAY]] en "Letero al ''La Vagabondo''", aŭ [[Jorge CAMACHO]] en "Al nekonata malamiko".
 
La nomon al la strofo donis [[Jorge CAMACHO]]Camacho per sia poemo "Al nekonataFeliĉan malamikoLKK-naskalon!" (en "[[Celakantoj]]"):
Aŭ [[Kálmán KALOCSAY]] en "Letero al ''La Vagabondo''":
 
:''Dum aliaj klinikanoj
La nomon al la strofo donis [[Jorge CAMACHO]] per sia poemo "Al nekonata malamiko" (en "[[Celakantoj]]"):
:''verkos panegirojn,
:''mi, kun helpo de l' Parnasa,
:''versos'' vladimirojn.
 
:::::(p. 66-68)