La Ebriuloj: Malsamoj inter versioj

22 bitokojn forigis ,  antaŭ 7 jaroj
sen resumo de redaktoj
La sceno povas esti dividita en du duonoj. Tiu maldekstra, kun la figuro de Bakĥo tre lumigita estas proksima al itala stilo inspirita en [[Caravaggio]]. Bakĥo kaj la alia mitologiulo aludas al la klasikaj mitoj kaj estas reprezentitaj laŭ tradicia stilo. Rimarkindas la ideigo ĉe la dia mieno, la hela lumo kiu lumigas lin kaj la klasicisma stilo.<ref name= MM/> La dekstra parto male prezentas ebriulojn, surstratajn homojn kiuj invitas partopreni en festo, kun tre hispana sinteno simila al [[José de Ribera|Ribera]]. Estas ĉce ili nenia ideigo, sed maljuniĝintaj kaj elĉerpitaj vizaĝoj. Ankaŭ ne estas tiuflanke la hela lumo kiu lumigas Bakĥon, sed evidenta [[klarobskuro]]. Ĉio estas pli [[impresionismo|impresionisma]].<ref name= MM/>
 
<!--En estatiu obra,verko Velázquez introduceenkondukas unnereligian aspecto profanoaspekton en unmitologian asunto mitológicotemon, enlaŭ tendenco unakiun tendenciali quepost cultivarákultivos aún másplie en losla siguientesvenontaj añosjaroj.
 
Estas diversaj elementoj kiuj havigas [[naturalismo]]n al la verko kiaj la botelo kaj la kruĉo kiuj aperas surplanke ĉe la piedoj de la dio, aŭ la realismon kiun prezentas la korpo de tiu. Lude per briloj oni akiras reliefon kaj teksturojn al la botelo kaj al la kruĉo kreante similon al la pentra subĝenro nome [[muta naturo]]. Tiuj kruĉoj estas tre similaj al tiuj kiuj aperas en pentraĵoj fare de Velázquez dum ties sevila epoko.<ref name= MM/>
Hay varios elementos que dan [[naturalismo]] a la obra como son la botella y el jarro que aparecen en el suelo junto a los pies del dios, o el realismo que presenta el cuerpo de este.
Jugando con los brillos consigue dar relieve y texturas a la botella y al jarro creando un parecido con el [[bodegón]]. Estas jarras son muy similares a las que aparecen en cuadros pintados por Velázquez durante su [[Etapa sevillana de Velázquez|etapa sevillana]].<ref name= MM/>-->
 
La pentraĵo, plena de ĝojo kaj sprito, iom rememorigas la etoson de la literaturaj verkoj de [[Miguel de Cervantes]]. ''La Ebriuloj'' estas krome tipa de la maniero, laŭ kiu Velázquez atenteme studadis kaj bildigis la vivkondiĉojn de la tiamaj kamparanoj : la streko estas firma kaj tute asekura, kaj la pentristo majstras ombron kaj lumon multe pli bone ol en siaj antaŭaj verkoj. Oni povas aserti, ke ''La Ebriuloj'' estas la pentraĵo, kiu plej karakterizas la stilon de Velázquez dum la unua parto de lia vivo.
12 136

redaktoj