Gloto: Malsamoj inter versioj

Enhavo forigita Enhavo aldonita
Neniu resumo de redakto
(Neniu diferenco)

Kiel registrite je 16:37, 9 apr. 2006

Gloto estas la interspaco inter la voĉlipoj en la laringo. Ĝia longeco estas tipe 20 mm ĉe viroj, 15 mm ĉe virinoj kaj 5 mm ĉe beboj. Ĝi estas plej vaste malferma dum enspirado. Ĝi fermiĝas kaj malfermiĝas reflekse dum tusado. Ĝi fermiĝas kiam nutraĵo minacas eniri la traĥeon kaj kiam oni penas premi la diafragmon malsupren.

Dum parolado, la vasteco de la gloto varias kun la adukcia stato de la voĉlipoj. Fermita ĝi estas dum la produktado de glota plozivo kaj ejektivaj konsonantoj. Kiam la interna tensio de la voĉlipoj, la adukcio kaj la premdiferenco aŭ aerfluo tra la gloto ĝuste kombiniĝas, estiĝas vibrado de la voĉlipoj. Tiam la vasteco de la gloto oscilas inter maksimumo kaj minimumo. En normala brustvoĉo, la gloto plene femiĝas dum fazo de la vibra ciklo. En lika voĉo, kiu estas pli kutima ĉe virinoj ol ĉe viroj kaj uzata por esprimi elkorajn sentojn, kaj ankaŭ en falseta voĉo, la gloto ne plene fermiĝas dum vibra ciklo. Dum la fortena fazo de senvoĉaj konsonantoj, la voĉlipoj estas abdukciataj kaj streĉigataj. Tiu streĉigo ankaŭ kaŭzas ioman altigon de la voĉfrekvenco en sekva vokalo. La glota malfermo estas pli vasta dum la fortena fazo de aspiraciitaj plozivoj ol ĉe plozivoj ellasataj sen aspiracio. Dum flustrado, la gloto tipe estas plejparte fermata (en sia antaŭa parto), sed restas malferna triangulo inter la aritenoidaj kartilagoj kiuj konsistigas la malantaŭan fikspunkton de la voĉlipoj kaj voĉkordoj.