Jean Rostand: Malsamoj inter versioj

39 bitokojn aldonis ,  antaŭ 7 jaroj
sen resumo de redaktoj
e (Roboto: Forigo de 11 interlingvaj ligiloj, kiuj nun disponeblas per Vikidatumoj (d:q287953))
'''Jean ROSTAND''', nask. en Parizo je la [[30-a de oktobro]] [[1894]], filo de la teatraĵisto [[Edmond Rostand]] kaj de la poetino [[Rosemonde Gerard]], mort. en Ville-d'Avray ja la [[4-a de decembro]] [[1977]] en profunde malespera kaj malvigla stato, estis franca verkisto kaj [[biologo]].
 
Naskita en riĉa burĝa medio (kiun li poste akre kaj lertironie kritikos en siaj junec-verkoj), li pasigas sian infanaĝon en la kampara medio de Cambo-les-Bains ([[Eŭskio]]) kaj malkovras dekjaraĝe la verkon de [[Jean-Henri Fabre]], kio decidas pri lia alvokiĝo. Li iĝas memstara esploristo (en la jaroj 1960 li estis eble la plejlasta sciencisto laborantelaboranta ne kadre de universitataj skipoj aŭ esplor-instituto sed solesola en la propra domo), studas [[Genetiko]]n, kaj verkas librojn.
 
==Junecaj libroj==
Li diris pri sia intelekta historio: "Mi dirus, ke mi estis unue instigita de la kritikema observado al socia medio, poste de socio mi iris al mi-mem, poste de mi-mem al scienco; fine de scienco mi revenis al homo." Ja kritikema observanto al socia medio: "Kvankam ananta je klaso de privilegiuloj, rezulte de kulposento mi ĉiam emis pravigi la malsuperulomalsuperulon kaj min meti je ties flanko": tial li verkas sinsekve "la''La reveno de la malriĉuloj"'' (1919), "''Dum ni ankoraŭ suferas"'' (1921) librojlibrojn denuncantajdenuncantajn la militon kaj la sanktecon de vivo, "''La leĝo de la riĉuloj"'' (1920) (feroce la 26 -jara aŭtoro analizas la kruelecon de la posedantoj kaj "alvenintuloj"), ''Juliano aŭ konscienco'' (1928), "la''La Familipatriotoj kaj aliaj eseoj pri burĝa mistiko"'' (1925). Entute liaj junecverkoj estos dek, publikigitaj inter 1919 kaj 1931. Tiuj libroj konsistigas drastan satiron (kaj ĝuege fajnan kaj efikan [[Voltaire]]-ecan stil-ekzercon) atakantaatakantan la malvirtojn, la ridindaĵojn, la maljustojn. Miksiĝis kun la serioza mordkritika tono la ironiaj kaj akrevidaj aludoj, la ruiniganta ridindigo, farso kaj bufonaĵo. Jean Rostand kondutas samtempe prokuroro kiu estusestas ankaŭ sagaca, klarvida kaj cinika observanto. La burĝa egoismo kaj ĉiu maljusteco naŭzas lin. Pliploste li ĉiam emos kompreni la homojn, partopreni je la doloroj homaj.
 
== Postaj verkoj ==
Tradukita esperanten:
*''La nuna stato de l'evoluismo'', (trad.) [[SAT]], [[1953]]
*"''Tio, kion mi kredas"'' tradukita de Pierre BERLOT, eld. UFE, 1962
 
en la enkonduko de tiu traduko li skribis:
Sennoma uzanto