Ratio studiorum: Malsamoj inter versioj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 7 jaroj
sen resumo de redaktoj
La Kongregacio de Jezuitoj, kiam fondiĝis, dekomence ne antaŭplanis reton de vizitendaj skoloj, sed preskaŭ tuj ĝi estis kuntrenita de la edukaj bezonoj de la Eklezio kaj de la socio. Krome, pliiĝanta nombro de junuloj eniradis la ordenon kiuj bezonis formadon al la sacerdota servo dum ankaŭ, kaj precipe, la nova fizionomio de jezuita ordeno ĉiam pli altiris al sia modelo la tradiciajn kulturajn kaj edukajn centrojn.
 
En 1581, sub la generalado de [[Claudio Acquaviva]], tiucele estis ŝarĝitaj dek du jezuitaj docentoj-pastroj, sed la celo atinginta ne kontentigis. En 1584 estis kreita nova komisiono per la personoj: [[Juan Azor]] ([[Hispanio]]), [[Gaspar González]] ([[Portugalio]]), [[James Tyrie]] ([[Svedio]]), [[Pierre Busée]] ([[Nederlando]]), [[Anthony Ghuse]] ([[FiandrioFlandrio]]) kaj [[Stefano Tucci|Stefano Tuccio]] ([[Sicilio]]). Tiu komitato redaktis la “ratio” de [[1586]], kiu estis sendita al diversaj jezuitaj provincoj por akiri komentojn flanke de docentoj. Rezonadoj kaj diskutoj produktis la “racian redaktaĵon”, ĝuste la formon “1591”, kiu puŝis en la sama jaro al definitiva redakto deviganta laŭ tri jaroj. Kiu estis definitive aprobita en [[1599]].
 
Cent jaroj post ilia kongregaciiĝo, Jezuitoj gvidis 444 skolojn kaj en 1739 (Jaro de la malaperigo) ili estis 669.<ref>Moss, Jean Dietz and William A. Wallace. Rhetoric & Dialectic in the Time of Galileo. Washington, D.C.: Catholic UP, 2003. Print. p. 118</ref>
219 929

redaktoj