Transvalorigo de la valoroj: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
Neniu resumo de redakto
Neniu resumo de redakto
'''Transvalorigo de la valoroj''' aŭ '''revalorigo de ĉiŭj valoroj''' ([[germana lingvo|germane]]: ''Umwertung aller Werte'') estas [[filozofio|filozofia]] koncepto elpensita kaj disvolvita de la germana [[Friedrich Nietzsche]], kaj plue unu el konceptoj, ĉirkaŭ kiu turnas la tuta nietzschea universo.
 
Ellaborante tiun pensaĵon en la ''[[La antikristo]]'', Nietzsche asertas ke [[kristanismo]], ne nur kiel religio, sed ankaŭ kiel morala sistemo superreganta en la okcidenta mondo, estas "malamika al la vivo". Kiel "religio de la pieco", kristanismo haltigas la feblulon super la plifortulo dum en la [[naturo ]] la [[evolucio]] superlevas la pli fortulon, kaj ekzaltas tion kio estas "malperfekte farita" malprofite de tio kio estas vivplena kaj vitale arda.<ref> Spertuloj pri kristana religio rimarkas ke al Nietzsche ne brilis la ideoj de frateco kaj egaleco en digno, kiujn kristanismo vidas fruktoj en Jesuo Kristo. Vidu sennombrajn [[apologio|apologiajn]]n verkojn kiel “La fundamentoj de la kristanismo” 2n [http://www.ueci.it/eldonoj/index.htm] [http://www.ueci.it/eldonoj/verkoj/La_fundamentoj.doc]</ref>
Laŭ Nietzsche kristanismo malavantaĝe, ekzemple, kompariĝas al [[budhismo]]: kristanismo estas "lukto kontraŭ la peko"<ref>Vere kristanismo estas la ricevo de la adopto al filoj de Dio en Kristo, kiu estas kontraŭata de la peko.</ref>. [[budhismo]] estas "lukto kontraŭ la sufero". Laŭ Nietzsche, kristanismo limigas kaj reduktas la homaron al atako kontraŭ la naturaj [[instinkto]]j kaj la neeviteblaj impulsoj kiel la inklino al la peko dum budhismo konsilas nur eviti la suferon.<ref>Vere kristanismo estas ĝojo (vidu [[mistikismo|mistikan teologion]] kaj Luko 2,10 “Kaj la anĝelo diris al ili: Ne timu; ĉar jen mi venigas al vi bonan sciigon de granda ĝojo, kiu estos al la tuta popolo) pro la evangelia anonco de la dia patreco kiu puŝas helpi la suferantajn fratojn .</ref>Dum kristanismo plenas je "[[venĝo]]" kaj "[[malsimpatio]]" (kiel vidiĝas. ekzemple, en la [[lasta juĝo]])<ref>Vere la lasta juĝo estas la definitiva konsciiĝo pri siaj elektoj: kun Kristo aŭ fore de Kristo: la aktoro estas nur la konsciiĝo.</ref>, budhismo antaŭeniras "bonvolemon, ĝentilemon, kiel la promovon de la sano". Budhismo estas ankaŭ vidita de Nietzsche kiel religio "honesta" pro ĝia rigida "[[Fenomenismo]]" kaj "ĉar kristanismo multe promesas kaj ''nenion plenumas.''" Ankaŭ la martiro, anstataŭ esti alta nivelo de [[Moralo|moraleco]] aŭ pozicio de forto, estas indico de "obtuzo rilate la problemon de la vero", kiu daŭre ŝanĝas kiel montrate en la [[volo de potenco]].
 
Samamniere, Nietzsche kontraŭmetas la [[Eŭropo|eŭropan]] moralon de la [[20-a jarcento]] al tiu de la [[Apero de kristanismo|pra-kristana]] kaj al tiu de la [[antikva Grekio|greka civilizo]]. Krome en la penso de Nietzsche la [[Sekseco|sekso]] estas fundamenta afirmofirmîĝdo de la vivo por la vivĝojo kaj por la generado: do, la elstariĝo de la ĉasteco en kristanismo (ekzemple, la historio de Maria kaj ŝia gravediĝo]], estante kontraŭa al la naturaj instinktoj de la homaro, estas kontraŭdiro de la "naturaj valoroj".
 
La entuziasmo de Nietzsche por tio kion li nomas "la transvalorigo de la valoroj"
100

redaktoj