Kongreso de Tukumano: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
(Nova paĝo kun ' thumb|left|300px|Tukumana Domo de Argentina Sendependigo (kongresejo). La '''Kongreso de Tukumano''' estis leĝofara kaj konsti...')
 
Fine de la unua ĥaosa monato de kongreso oni atingis nur liston de pritraktotaj temoj. La nomumado de diversaj postenoj estis la unua grava konflikto mikse kun la militistaj problemoj. La 6an de julio, en sekreta sesio, partoprenis en la Kongresoo la generalo Manuel Belgrano, kiu estis estinta dum du jaroj ambasadoro de la Unuiĝintaj Provincoj antaŭ la registaro de [[Granda Britio]]. Belgrano konsili moderan sistemon monarkian — tio estas, konstitucia. Por aligi [[Peruo]]n al la nova monarkio, la ĉefurbo devus esti en [[Kusko]], nome kun reĝo descenda de [[Inkaoj]].<ref>Poste, la propra Belgrano mem deklaros, ke tiu propono ne estis sincera, kaj kiu celis nur allogi la apogon de la indiĝenoj de la nordo de la lando kaj de Supra Peruo. Vidu: [[Bartolomé Mitre|Mitre, Bartolomé]], ''Historia de Belgrano y de la independencia argentina''. Ed. Estrada, Bs. As., 1947.</ref> Liaj ideoj estis influitaj de la restaŭro de la monarkioj en Eŭropo post la malvenko de [[Napoleono Bonaparte]], kiel li mem esprimis dum tiu diskurso.
 
La generalo [[José de San Martín]], guberniestro de [[Kujo]], estis organizanta la Andan Armeon, por eksporti la liberigan iniciaton al Ĉilio. Necesinta eksteran helpon, li petis al la kujaj deputitoj deklari jam la Sendependigon. Tamen la momento estis malfacila: la monarkisma reago venkis ĉie, ekde [[Meksiko]] ĝis [[Ĉilio]], pasando por el Alto Perú, que teóricamente aún pertenecía a las Provincias Unidas. Sólo permanecían libres de la reconquista española las Provincias Unidas, la Liga Federal — si es que se la considera separada de las Provincias Unidas — y el Paraguay.
 
==Notoj==
<references/>
 
[[Kategorio:Historio de Argentino]]
12 136

redaktoj