Hispana literaturo de la Romantismo: Malsamoj inter versioj

e
({{Leginda|2014|05|01}}, Sen referencoj)
 
== Karakteroj de la Romantismo ==
[[Dosiero:Caspar David Friedrich 032- Der Wanderer über dem Nebelmeer.jpg|250px|thumb|''[[Vaganto super Nebulmaro]]'' de [[Caspar David Friedrich]] ([[Kunsthalle (Hamburgo)]], [[Germanio]])]]
* '''Malakcepto de [[Novklasikismo]]'''. Kontraŭ la rigoro kaj preciza ordo per kiu en la [[18a jarcento]] oni observis la regulojn, la romantismaj verkistoj kombinas la ĝenrojn, skribmanierojn kaj versojn de diversaj mezuroj, foje eĉ mikse de verso kaj prozo; ĉe [[teatro]] oni malaprezas la '''regulon de las tri unuoj''' (loko, historio kaj tempo) kaj alternas amuzon kun dramo.
* '''Subjektivismo'''. Por ĉia ajn verko, la pasia animo de la aŭtoro montras per ĝi siajn tutajn sentarojn de seniluziiĝo antaŭ mondo kiu limigas kaj bremsas la flugon de ties spirito pri amo, socio, patriotismo, ktp. Ili okazigas kunigon de la naturo kun sia animstato kaj ke tiu montriĝu melanĥolia, funebra, mistera, malhela..., diference de la novklasikoj, kiuj apenaŭ montris intereson por la pejzaĝo. La sopiroj de pasia amo, feliĉo kaj senfino okazigas ĉe la romantikulo aflikton, enorman seniluziiĝon kiu foje kondukas ilin al memmortigo, kia ĉe [[Mariano José de Larra]], kaj se ne de la verkisto mem ja de la [[rolulo]].
38

redaktoj