Sofia (filozofio): Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
 
[[Dosiero:14.25 Sophia (Wisdom) in the Celsus Library in Ephesus.JPG|thumb|Personigo de Sophia en la [[Biblioteko de Efeso|biblioteko de Kelso]] en [[Efeso]].]]
 
'''Sophia''' ([[Greka lingvo|greke:]] Σοφία "[[saĝo]]"), estas [[Filozofio|filozofia]] kaj [[religio|religia]] koncepto komuna jen al [[gnostikismo]] de la aleksandria kaj siria skoloj, jen al [[judismo]] jen al [[kristanismo]]. Ŝi (temas pri virina nomo) ricevas la signifon, surbaze de la sistemo al kiu estas aplikata, de dia Saĝo aŭ de virina parto de [[Dio]]. Tio videblas, ekzemple, en [[Ptolomeo (gnostiko)|Ptolomeo]] kaj [[Valentino (filozofo)|valentinoValentino]]).
 
== Sophia en la kristana gnostikismo ==
Tamen, la angoro kaj timo de Sophia pro la risko perdi la vivon sammaniere per kiu Shi perdis la lumon de la [[Unuo]], provokis en Ŝi konfuzon kaj deziron reveni al ĝi. Pro tiu timo, hazarde alestiĝis la materio (greke: ''hyle'') kaj la animo (greke: ''psykhe'') pere de la kvar elementoj [[fajro]], [[akvo]], [[tero]], kaj [[aero]]. Laŭ iuj gnostikaj fontoj Ŝi sukcesis enirigi en la homajn kreitulojn dian fairerojn kiuj igos farebla ilia elaĉeto. Post tiu eventoj de Sophia, la elaĉetinto (Kristo) revenis kaj al Ŝi permesis denove reakiri la perditan lumon, Ŝin remetante al la kontakto kun la Spirito.
 
En ĉio tio dominas la alegoria interpreto, pro kio la gnostikaj figuroj flanĝas en dekoj da malsamaĵoj; ankaŭ la evangelia historio de Jesuo, laŭ ili, estas alegoria: li ne estas vivanta estulo en historia konteksto, sed Ekstera Mistero uzata kiel enkonduko al la [[Gnostikuloj|''Gnozo'']]. .
 
== Sophia en judismo kaj en negnostikaj kristanismoj ==
211 485

redaktoj