Malfermi la ĉefan menuon

Ŝanĝoj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 4 jaroj
e
tajperaro korektita
La regantoj de la feŭdaj ŝtatoj de suda Germanio, kiu ankoraŭ dum [[1866]] militis kontraŭ [[Prusio]], solidariĝis laŭ siaj kontraktoj pri armea interhelpo kun Prusio. La imperiestro de Francio, [[Napoleono la 3-a (Francio)|Napoleono la 3-a]], reagis surprizite. La milito finiĝis post relative mallonga tempo, sed respublikanaj ribelantoj ankoraŭ dum pluraj monatoj kaŝe plubatalis kaj nur komence de la jaro [[1871]], post la fondiĝo de la dua imperiestra [[Germana Regno]], do la politike konservativa kunligo de la unuopaj feŭdaj ŝtatoj de Germanio al unueca ŝtato, la armeaj bataloj an Francio finiĝis. Kontrakto pri paco subskribiĝis la 10-an de majo 1871 - gravaj trajtoj de ĝi estis, ke Francio restis feŭda ŝtato, kaj cedis la laŭkulture parte germanajn, parte francajn limregionojn [[Alzaco]] kaj [[Loreno]] al la [[Germana Regno]].
 
En tiu kontekstokunteksto ankaŭ menciiĝas la ribelo de la [[Pariza Komunumo]], kiu celis ŝanĝon de la politika sistemo en Francio for de la feŭda sistemo: Ĝi komenciĝis la 28-an de marto 1871, do du monatojn post la [[kapitulaco]] de [[Parizo]], kaj finiĝis la 28-an de majo de tiu jaro, do 18 tagojn post la subskribo de la kontrakto pri paco inter Francio kaj la Germana Regno. Klare do ĝi ligiĝis al la ŝtata potenco-vakuo, kiu ekestis pro la perdita milito.
 
 
1 163

redaktoj