Pedofilia movado: Malsamoj inter versioj

6 bitokojn forigis ,  antaŭ 6 jaroj
sen resumo de redaktoj
=== Bruce Rind ===
{{ĉefartikolo|Polemiko de Rind k.a.}}
En 1998 la psikologoj [[Bruce Rind]], Philip Tromovitch kaj Robert Bauserman publikigis en la revuo ''[[Psychological Bulletin]]'' de la [[Usona Asocio pri Psikologio]] artikolon titolitan ''«Metanaliza studo pri la supozataj proprecoj de la infana seksa misuzo uzante universitatajn samplojn''», en kiu ili provas determini se la asertoj emanataj de la amaskomunikiloj kaj de la faka literaturo subtenantaj tio, ke ĉiuj seksrilatoj estas traŭmatizaj por la neplenkreskuloj, kaj ke la seksa misuzo kaŭzas psikologian malutilon gravan, longedaŭran kaj egale ĝeneralan sur knaboj kaj knabinoj, ja akordiĝas kun la maniero, kiel tiaj spertoj estas travivitaj. La aŭtoroj analizas kaj komparas la rezultojn de 59 pristudoj faritaj kun neklinikaj samploj el ambaŭ seksoj, kiuj havis seksajn rilatojn kun plenkreskuloj dum sia infaneco aŭ adoleskanteco kaj asertas, ke ĉ. 70 % de la analizitaj junuloj opinias, ke tiaj spertoj estis profitaj aŭ ne havis sekvojn. La aŭtoroj relativigas kaj atribuas al aliaj kaŭzoj, kiaj la familia medio, la malutilajn sekvojn raportitajn de la cetero, kaj alvenas al la konkludo, ke la kredoj de la socio pri la supozeble intrinsekaj malutilaj sekvoj de la seksumado sur la infanoj kaj adoleskantoj estas troaj kaj ne sin subtenas<ref name="rind">Rind, Bruce ; Tromovitch, Phillip ; Bauserman, Robert. ''A Meta-Analytic Examination of Assumed Properties of Child Sexual Abuse Using College Samples''. ''Psychological Bulletin'', Graflando Arlington, Usona Asocio pri Psikologio, Vol. 114, n-ro 1 (julio 1998). pp. 22-53. [http://digilib.bc.edu/reserves/sc563/mcgu/sc56310.pdf Plena teksto]. [http://psycnet.apa.org/?&fa=main.doiLanding&doi=10.1037/0033-2909.124.1.22 Ligiloj DOI].</ref>.
 
== Precedentoj ==
En 1998, Edward Brongersma, kiu estis la objekto de persekutado fare de liaj najbaroj kaj de agresoj sur la publika vojo pro lia aktivismo favore al la socia aprobo de pedofilio, afliktita pro profunda depresio decidis demeti al si la vivon en 1998 per eŭtanazio, al kiu li favore batalis dum siaj lastaj jaroj<ref>Cohen-Almagor, Raphael. ''Euthanasia in the Netherlands: the policy and practice of mercy killing''. Nov-Jorko: Springer-Verlag, 2004, p. 165.</ref>. Post lia morto, liaj personaj arkivoj kaj lia biblioteko estis translokitaj al la Internacia Instituto pri Socia Historio de Amsterdamo. Parto de lia kolekto de bildoj estis konfiskita de la polico, kiu rigardis ĝin infananpornografio<ref>«[http://www.torontosun.com/news/torontoandgta/2010/05/13/13935401.html Child porn charges laid on Toronto nudist]». ''Toronto Sun'', 2010-10-03.</ref>.
 
En 1998 la psikologoj Bruce Rind, Philip Tromovitch kaj Robert Bauserman publikigis, en la ''Psychological Bulletin'' de la Usona Asocio pri Psikiatrio, ilian pristudon ''«Metanaliza studo pri la supozataj proprecoj de la infana seksa misuzo uzante universitatanajn samplojn''»<ref name="rind"/>. En 1999, NAMBLA publikigis en sia retejo iun resumon de la pristudo, titolitan «Bona novaĵo pri la amo inter viroj kaj knaboj», en kiu ĝi ĝojas pro tio, ke ĝi «pruvas (...), ke la nuna batalo kontraŭ la knabamantoj ne havas ian sciencan bazon»<ref>[http://www.ipce.info/ipceweb/Documentation/Documents/99-112_nambla_statement.htm The Good News About Man/Boy Love]. Ipce.</ref>. La pristudo rezultigis grandan polemikon en Usono, kiu komenciĝis per la kritikoj de kelkaj sociaj konservativuloj kaj religiaj fundamentalistoj, kaj ankaŭ de kelkaj psikiatroj kaj psikoterapiistoj, kaj fine alvenis al la Kongreso. Tiu ĉi montris sin maltrankvila pro la eblaj konsekvencoj de la apero de la rezultoj sur la oficialaj paradigmoj rilate al pedofilio, kaj la 12an de julio 1999 aprobis rezolucion (Rezolucio 107)<ref>[http://frwebgate.access.gpo.gov/cgi-bin/getdoc.cgi?dbname=106_cong_bills&docid=f:hc107enr.txt.pdf Whereas no segment of our society is more critical to the future of human survival than our children] (1999). 106-a106a Kongreso, Rezolucio 107, Usona Kongreso.</ref>, kiu kondamnas la pristudon kaj deklaras, ke la seksaj rilatoj inter plenkreskuloj kaj neplenkreskuloj estas nepre misuzaj kaj malutilaj por ĉi-lastaj en ĉiuj kazoj. La kondamno de scienca pristudo fare de la Kongreso estis senprecedenta fakto en Usono<ref>Rind, Bruce. [http://books.google.ca/books?hl=en&lr=&id=NqT0GĈUDJsC&oi=fnd&pg=PA163#v=onepage&q&f=false 163-193 ''Advances in social & organizational psychology: a tribute to Ralph Rosnow'']. En: "Meta Analysis, Moral Panic, Congressional Condemnation, and Science: A Personal Journey", p. 163-193. Nov-Jorko: Taylor & Francis/Psychology Press, 2006. ISBN 0-8058-5590-4.</ref>.
 
En 1999, la [[Kanado|kanada]] verkisto John R. Sharpe populariĝis per sukcesi ŝanĝi, sen jura reprezentado, kelkajn artikolojn de la kanada leĝaro prezentinte apelacion pri kontraŭkonstitucieco, en kiu li argumentis, ke la leĝoj pri infana pornografio en Kanado (kie estas malpermesata eĉ la figurado de fikciaj seksrilatoj inter roluloj malpli ol 18-jaraj) malobservas la rajton al esprimlibereco. Sharpre prezentis sian apelacion estinte arestita en 1995 sub akuzoj pri posedo kaj distribuado de infanpornografio surbaze de kelkaj fotaĵojfotoj de seksumatajseksumantaj adoleskantoj kaj de taglibroj kaj manuskriptoj priskribantaj seksajn rilatojn inter adoleskantaj roluloj, trovitaj dum polica traserĉo kiam li revenis el renkontiĝo kun Edward Brongersma en Nederlando<ref>[http://web.archive.org/web/20040406162213/http://www.cbc.ca/fifth/landslide/laws.html The Pornography laws], ''CBC.ca''.</ref><ref>[http://web.archive.org/web/20040412223659/http://www.cbc.ca/news/background/childporn/ The Supreme Court and child porn] (angle) CBC News.</ref>. En januaro 1999, Sharpe estis absolvita de la akuzoj pri posedo de infanpornografio fare de la Supera Tribunalo kaj en majo la Apelacia Tribunalo ratifikis la verdikton per 2 voĉoj poraj kaj 1 kontraŭa, manifestante, ke la leĝoj pri infanpornografio «[estas] je unu paŝo krimigi nur pro ofendaj pensoj». Tamen, iom poste, la prokurorejo apelaciis al la Supera Tribunalo, kiu en 2001 ratifikis, per [[R. k. Sharpe|rezolucio]], la plimulto de la leĝoj pri infanpornografio kiel validan limigon de la rajto al esprimlibereco, eĉ se ĝi starigis, ke la civitanoj ne povas esti persekutataj pro la kreo de verkoj el sia propra imago por privata uzado<ref group="noto">Punktoj 129 kaj Punktoj 241 kaj 242 de la konkludoj de la tribunalo: {{Citaĵo|{{eo}} ''Mi volus defendi la art. 163.1(4) sur la bazo, ke la difino de «infanpornografio» en la art. 163.1 devas esti legita kvazaŭ ĝi entenus escepton por: (1) iu ajn skriba materialo aŭ vida figuraĵo kreita nur de la akuzito, kaj posedata nur de la akuzito, ekskluzive por lia persona uzado; kaj (2) ne figuranta iun kontraŭleĝan seksagadon kaj posedata nur de la akuzito ekskluzive por lia privata uzado.''|||{{en}} I would uphold s. 163.1(4) on the basis that the definition of “child pornography” in s. 163.1 should be read as though it contained an exception for: (1) any written material or visual representation created by the accused alone, and held by the accused alone, exclusively for his or her own personal use; and (2) any visual recording, created by or depicting the accused, provided it does not depict unlawful sexual activity and is held by the accused exclusively for private use.}}
{{Citaĵo|{{eo}} ''Kiam la infanoj estas elmontrataj en pornografiaj figuraĵoj, la kamerao kaptas ilian misuzon kaj kreas permanentan registron de ĉi tio. Tio estas ekstrema enrompo de iliaj intimecaj interesoj. Punigante la posedon de tiu materialo, la Parlamento kreis stimulon por detrui la figuraĵojn jam ekzistantajn. Niaopinie, tiu konsekvenco favora al la intimeco de la infanoj estas proporcia al la malutilaj konsekvencoj rilate al la privateco de la posedantoj de infanpornografio (...). Analizante la konsekvencojn de la dispozicio en ilia ĝenerala kunteksto, la avantaĝoj de la leĝaro estas ege superaj al iu ajn malutilo al la esprimlibereco kaj al la interesoj de privateco. La leĝaro malebligas la kontentiĝon de la plej intimaj deziroj de kelkiuj, sed tia kontentiĝo estas sur baza kaj lasciva nivelo. La posedantoj de infanpornografio kontentigas siajn dezirojn damaĝe al la rajtoj de ĉiuj infanoj. Do, la malpermeso posedi tiajn materialojn estas akordigebla kun la valoroj de nia Konstitucio. Ĝi favoras kaj subtenas la dignecon de la infanoj kaj sendas la mesaĝon, ke oni koncesias la saman respekton al la ceteraj membroj de la socio. Niaopinie, la Parlamento aprobis leĝon prudentan kaj laŭrajta en libera kaj demokratia socio.|''R. k. Sharpe'', Suprema Tribunalo de Kanado.''||{{en}} When children are depicted in pornographic representations, the camera captures their abuse and creates a permanent record of it. This constitutes an extreme violation of their privacy interests. By criminalizing the possession of such materials, Parliament has created an incentive to destroy those pornographic representations which already exist. In our view, this beneficial effect on the privacy interests of children is proportional to the detrimental effects on the privacy of those who possess child pornography (...). When the effects of the provision are examined in their overall context, the benefits of the legislation far outweigh any harms to freedom of expression and the interests of privacy. The legislation hinders the self-fulfilment of a few, but this form of self-fulfilment is at a base and prurient level. Those who possess child pornography are self-fulfilled to the detriment of the rights of all children. The prohibition of the possession of such materials is thus consistent with our Charter values. It fosters and supports the dignity of children and sends the message that they are to be accorded equal respect with other members of the community. In our view, Parliament has enacted a law which is reasonable, and which is justified in a free and democratic society.}}</ref>.
 
8 119

redaktoj