Pedofilia movado: Malsamoj inter versioj

70 bitokojn aldonis ,  antaŭ 6 jaroj
sen resumo de redaktoj
NAMBLA originas el la geja movado, kiu naskiĝis post la [[Ribelo de Stonewall|tumultoj de Stonewall]], okazintaj en 1969 en Nov-Jorko. Kvankam okazis iu debato pri la samseksemaj rilatoj inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj, la gejrajtaj grupoj estis pli enzorgaj pri aferoj, kiaj la polica persekutado, la labora diskriminaciado, la kuracista prizorgado kaj aliaj. Ĝis unu razio kontraŭ la klientoj de adoleskantaj prostituitoj en Bostono estigis vastan amaskomunikilan raportadon dum la lastaj semajnoj de 1977<ref>Gerassi, John. ''The Boys of Boise'', Nov-Jorko: Macmillan, 1966.</ref>, la afero pri la rilatoj inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj ne ricevis sufiĉan atenton por impulsi la kreon de iu organizaĵo kiel NAMBLA.
 
En 1978, post la sukcesaj klopodoj fare de la gejaj aktivuloj de la Komitato Boston/Boise (Boston/Boise Committee) por fiaskigi kaptilon de la tiama prokuroro de Bostono Garret Byrne por trafi klientojn de adoleskantaj prostituitoj pere de anonima telefona avizlineo, la subkomitato de ĉi tiu grupo organizis en la Bostona Komunuma Preĝejo iun konferencon pri intergeneraciaj rilatoj kaj aĝo de konsento, kiun ĉeestis ĉirkaŭ 150 homoj<ref name="glbtq"/>. Post ĉi tiu konferenco, 34 viroj kaj pluraj knaboj grupiĝis por formi la Nord-Amerikan Asocion pri Amo inter Viroj kaj Knaboj (North American Man/Boy Love Association, NAMBLA)<ref group="noto">La retejoenciklopedio ''NewgonWiki'', en ĝiasia artikolo «[https://www.newgon.com/wiki/Boston-Boise_affair Boston-Boise affair Boston-Boise affair]» priskribas tiel la eventojn de Boston-Boise:{{Citaĵo|La 8an de decembro 1977, Garrett Byrne, prokuroro de la graflando Suffolk, kiu enhavasentenas la tutan Bostonon kaj tri pli malgrandajn periferiajn komunumojn deen MassachusettsMasaĉuseco, kunvokis gazetaran konferencon por anonci la kulpigon de 24 viroj sub multajmultenombraj akuzoj pri seksatenco implikantajkontraŭ knabojnknaboj 8- ĝis 13-jaraj. Li diris, ke la viroj estis supozeble logintaj la knabojn per mariĥuano, mono kaj ludoj, kaj post tioposte perfortis kaj fotis la viktimojn. Li ankaŭ asertis, ke la viroj apartenas al seksa reto, kiu estas nur «"la pinto de la glacimonto»", kaj ke estos pliaj kulpigoj dumlaŭmezure, kiel la esplorado progresos.<br />La vasta komunikilaamaskomunikila raportado neniam pridubigiskontestis la kulpecon de la akuzitaj viroj aŭ la asertojn de Garrett Byrne, sed anstataŭe kalumniismalhonoris la akuzitojn kaj publikigis siajn fotojn, nomojn kaj adresojn spite al la konstitucia supozata senkulpeco. La 24 viroj kulpigitaj de Garrett Byrne devenis el ĉiuj sociaj tavoloj, de busŝoforo ĝis lernejestro de prestiĝa privata lernejo. Plej multaj perdis sian laboron, multaj perdis sian familion, kaj ĉiuj perdis sian reputacion pro la amaskomunikila raportado.<br />Tamen, dumlaŭmezure kiel la kazoj disvolviĝisdisvolviĝadis, evidentiĝis, ke multaj el la faroj kaj akuzoj estis forĝitaj. La plimulto de la viroj ne konis unuj la aliajn. Neniu seksa reto ekzistis. La granda plimulto de la akuzitoj havis seksajn rilatojn kun unu el du 15-jaraj prostituitoj de Revere, MassachusettsMasaĉuseco, iufoje en la apartamento de iu viro nomita Richard Peluso. Peluso havis seksajn rilatojn kun lokaj knaboj de Revere dum 15 jaroj kaj estis arestita sub akuzoj pri misuzo al infanoj ses monatojn antaŭ la kulpigoj pri seksa reto. Neniu el la knaboj implikitaj estis malpli ol 13-jarajjara.<br />John Mitzel, la aŭtoro de la plej aŭtoritata verko pri tiuj ĉi tiuj eventoj, ''The Boston Sex Scandal'', klarigas, ke la akuzoj pri «"seksa reto»" okazis sekve de la aresto de Peluso: «"Fotoj konfiskitaj en la apartamento de Peluso estis uzataj por identigi 64 lokajn junulojn. Ĉiuj estis kaptitaj de policistoj kaj devigitaj elbuŝigi nomojn. Tamen nur dek tri konsentis kunlabori, precipeplej multaj sub premo de la polico, de pastroj kaj de psikiatroj»". La atestodepozicioj de ĉi tiuj dek tri knaboj kondukis al la 24 kulpigoj.<br />La arestoj estis vaste vidatajrigardataj kiel parton de la strategio de la prokuroro por reelektadoesti reelektita por oka periodo. Jam delonge Byrne uzadis la esplorajn povojn de la prokurorejo por «"malkaŝi»" sensaciajn malvirtajn"retojn" «retojn»de malvirto de unu speco aŭ alia, kiam la tempo por elektado alproksimiĝis, uzante la histerion por konservi nedamaĝita sian printitan nomon kaj sian reputacion kiel publika protektanto kaj batalanto kontraŭ malvirto, kaj neniu iam kuraĝis defendi tiujn, kiujn li celis.<br />Sed ĉi-foje estis surprizo. La 9-an9an de decembro 1977, membroj de la radikala kolektivo ''Fag Rag'' formis la Komitaton Boston/Boise Committee (Komitato Boston/Boise Committee, B/BC) por defendi la rajtojn kaj de la akuzitaj viroj kaj de la knaboj. Boise faris aludon al simila ĉasado de sorĉistinoj okazinta en Boise, Idaho, en 1955, kiam centoj da gejaj viroj, inkluzive de multaj eminentaj civitanoj, estis arestitaj pro seksaj krimoj kun adoleskantoj, pri kiokiu John Gerassi verkis en ''The Boys of Boise''.<br />Krom la sensaciista kaj antaŭjuĝa komunikila raportado, la B/BC zorgis pri iuunu speciala «rekta lineo» instalita de la prokurorejo, por ke la civitanoj telefonu anonimajn avizojn pri viroj, kiuj havas seksajn rilatojn kun knaboj malpli aĝaj ol dek ses. La Rekta Lineo kondukis la skandalon al la tereno de iu ĉasado de sorĉistinoj.<br />SepdekKelkajn tagojn post la arestoj, sepdek kvin homoj ĉeestis, en la oficejoj de ''Gay Community News'' kelkajn tagojn post la arestoj, al urĝa kunveno kunvokita de la B/BC. AsistantaIu asistanta prokuroro, Thomas Dwyer, konsentis kunveni kun tri membroj de la B/BC por diskuti la postulojn de la grupo, inkluzive la rezignon de Garrett Byrne kaj la finon de la Rekta Lineo. SedTamen la prokuroro rifuzis ambaŭ, do la 15-an15an de decembro 1977 trideko da homoj manifestaciis en City Hall Plaza kaj poste defilismarŝis direkterekte al la prokurorejo kaj frontis al la asistanta prokuroro Dwyer, sed Byrne denove rifuzis meti finon al la rekta lineo. Finfine, la B/BC denuncis la aferon ĉeantaŭ la justico. SciantaKonscia, ke la tribunalo estus malhelpinta tion al ĝi, la prokurorejo anoncis, ke ĝi libervole ĉesigasĉesigis la Rektan Lineon, iganteminimumigante la aferon malgrava.<br />Neniu el la akuzitoj en la afero estis malliberigita. Garrett Byrne estis venkita en 1978 de asistanta prokuroro nomita Newman Flanagan. Byrne supozis, ke la plimulto de la akuzitoj akceptos interkonsenton kun la prokuroro por eviti malfavoran atentigon kaj malliberigon, sed je lia surprizo la vasta plimulto volis juĝon, kaj ĉiuj tiujĉi juĝoj streĉuselpremus la rimedojn de la graflando. Nur unu kazo fakte venis al juĝo: D-ro Donald Allen estis kulpigita pri kvar akuzojdeliktoj midzi unu dekkvinjaran viran prostituiton. Kvankam li estis fine deklarita kulpa, la juĝisto kondamnis lin al nur kvin jaroj da libereco sub kondiĉoj —iu signalo por la aliaj akuzitoj, kieskiuj plej multajplejparte decidiĝisalvenis al interkonsento kun la prokuroro kaj ricevis facilanmalgravan libereconkondamnon de libereco sub kondiĉoj.<br />Kvankam multaj ja volis, ke la seksa skandalo de Bostono senbrue malaperus, ĝi estas ne sen heredaĵoj. Dum efektiviĝisoni leĝajfaris leĝajn esplorojesplorojn rilate al la leĝoj pri la aĝo de konsento, la subkomitato de la B/BC sponsoris tion, kiokion fine estis la unua kunsido de NAMBLA la 2an de decembro 1978. La seksa skandalo ankaŭ evidentigis la dividon ene de la geja komunumo. Tiuj, kiuj celis «akcepteblecon» kontraŭstaros kiunkontraŭstaris ajnajnan aktivaĵon, kiu ŝajnas aprobitoleri la seksajn rilatojn inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj.}}</ref><ref>Cohen, Art. «The Boston-Boise Affair, 1977-78». ''Gay and Lesbian Review Worldwide'', Vol. X10, n-ro 2, marto-aprilo 2003.</ref><ref>O'Carrol, Tom. ''Pedophilia: The Radical Case'', [http://www.ipce.info/host/radicase/ch_13_notes.htm#9 notoj en la ĉapitro 13]. Londono: Peter Owen, 1980.</ref>.
 
La celo de la membroj de NAMBLA estis ataki la sociajn kaj leĝajn malpermesojn kontraŭ la konsentaj seksrilatoj inter plenaĝuloj kaj puberaj aŭ adoleskantaj knaboj. La organizaĵo baziĝis sur liberecana argumento: la leĝoj pri la aĝo de konsento estas nenecesa, puna interveno de la registaro en la vivo de ĝiaj civitanoj<ref name="glbtq"/>.
8 119

redaktoj