Clemens Wenzeslaus Coudray: Malsamoj inter versioj

FORIGO DE STULTECO: dukolando
(FORIGO DE STULTECO: dukolando)
Coudray estis unue, kiel la patro, dekoristo sed baldaŭ dediĉis sin al studado de arkitekturo en Leipzig kaj Dresden. Post restado en Berlino, kie li konatiĝis kun la plej gravaj reprezentantoj de la tiama ''Berlina Skolo'', li iris al Parizo kaj studis de 1800-04 ĉe [[Jean-Nicolals Durand]], profesoro por arkitekturo ĉe la altlernejo ''Ecole Polytechnique''. Laŭ propra konfeso li trovis en la franca ĉefurbo la rimedojn de arkitekta kleriĝo. Restado en Italujo aldone familiarigis lin kun la klasika arkitekta arto.
 
Post mallonga deĵorado ĉe la princo de [[Oranje-Nassau|Oranje]] en Fulda, Coudray vokitis Vajmaron fare de [[Johann Wolfgang von Goethe]] kaj nomumitis unu jaron poste Ĉefarkitekto. Tiel ekis preskaŭ tri jardekojn daŭrinta kreiva agado en la GranddukolandoGrandduklando ornamita per amikeco kun Goethe kaj komunaj planoj de la du artistoj. Lia organiza talento tuj evidentiĝis per la fondo de memstara Ĉefarktektura oficejo en la 1817-a jaro.
 
Multflanka kaj ampleksa estis lia agado: novkonstruo de forbrulintaj vilaĝoj (Berka, Buttstädt, Rastenberg), multo da publikaj kaj privataj konstruaĵoj, vojoj, monumentprotektadaj fleglaboroj, porfestaj ornamaĵoj.
 
==Verkoj (elekto)==
Krom multnombraj kirkoj, lernejoj ktp. en la vajmara dukolandoduklando faritis de Coudray la jeno en Vajmaro mem: Orienta alo kun kapelo de [[Weimarer Stadtschloss]], [[Princa kripto de Weimar]], Erfurta pordego, Ĉefgardejo k.a. en Vajmaro. Ne realigitis ekz. Kortega teatrejo, Pentazonium Vimariense.
 
== Literaturo ==
1 414

redaktoj