Homo erectus pekinensis: Malsamoj inter versioj

e
sen resumo de redaktoj
e (plibonigadeto per AWB)
e
 
La fosilioj estis datiĝitaj de {{formatnum:250000}} ĝis {{formatnum:400000}} jaroj (meza [[Plejstoceno]]), sed nun estis estimataj pli malnovaj&nbsp;: [[Yves Coppens]], en 2010, donis al ili {{formatnum:500000}} jarojn, sed korektis tiun datadon kun {{formatnum:700000}} jaroj. Ĉi tiu datado lasis kredi momente, ke la [[homo]] estis aperinta en [[Azio]]<ref>{{Citlibro|Aŭtoro=Yves Coppens|Titolo=Le Passé du présent au carré&nbsp;: La fabrication de la Préhistoire|Jaro=2010|Eldonejo=Odile Jacob|lingvo={{fr}}|ISBN= 978-2738124760}}
La datado estas en noto paĝo 55. {{fr}}</ref><ref>{{Citgazeto|COI= 10.1038/nature07741|issn= 0028-0836|volumo= 458|numero= 7235|paĝoj= 198–200
|familia nomo= Guanjun Shen|persona nomo= |kunaŭtoroj= Xing Gao; Bin Gao; Darryl E. Granger|titolo= Age of Zhoukoudian Homo erectus determined with 26Al/10Be burial dating|gazeto= Nature|alirdato= 5-11-2015|dato= 2009|url= http://dx.doi.org/10.1038/nature07741}} {{en}}</ref>.
|issn= 0028-0836
 
|volumo= 458
}} {{en}}</ref>. Tio estas nur poste, kun la multnombraj malkovroj en Afriko, ke la [[Afriko|afrika]] [[kontinento]] estis konsiderita kiel la [[Deveno|loko de deveno de ĉiuj aktualaj homoj]]. Sed tiu hipotezo estas batalinta per malkovroj kaj argumentadoj por tiuj kiuj defendas la teorion de « la plurregiona deveno de la moderna homo » kaj tiu parto de la globo kiel aŭtonoma hejmo de la [[Homiĝo|homiĝado]]<ref>.{{harvsp|Perino|2013|teksto=Préhistoire&nbsp;: de Toumaï et Lucy à Ötzi et Homère}} paĝoj 82 kaj sekvantaj: ''Inventeur du biface, maître du feu&nbsp;: l'hominisation''&nbsp;: paĝoj 39-42 « Les tribulations d'''Homo erectus'' en Chine » kaj paĝo 42&nbsp;: ''Une présence humaine encore plus ancienne'' oni prezentas rapide en ĉi tiu ĉapitro la demandon de la ĉesto de homoj pli malnovaj ol la pekina homo.</ref>. En 2014, la hipotezo estas ankaŭ debatebla sed genetikaj studoj forte kontraŭas ĝin<ref>{{Citlibro|Aŭtoro=Jean Chaline|Titolo=Généalogie et génétique&nbsp;: La saga de l'humanité|Jaro=2014|Paĝoj=91|Eldonejo=Ellipses|Lingvo={{fr}}|ISBN=97827298-88718}}</ref>.
|numero= 7235
 
|paĝoj= 198–200
Oni longe konsideris la pekina homo kiel la plej malnova specimeno de la ĝenro ''Homo'' en Ĉinio ĝis la malkovro de la homo de Lantian en 1963<ref>{{citlibro | Titolo=Une histoire du monde antique | Aŭtoro=Claude Mossé | Eldonejo=Larousse | Jaro=2005 | ISBN=9782035055330}} {{fr}}</ref>, aĝa de {{unuo|600000|jaroj}}.
|familia nomo= Guanjun Shen
|persona nomo=
|kunaŭtoroj= Xing Gao; Bin Gao; Darryl E. Granger
|titolo= Age of Zhoukoudian Homo erectus determined with 26Al/10Be burial dating
|gazeto= Nature
|alirdato= 5-11-2015
|dato= 2009
|url= http://dx.doi.org/10.1038/nature07741
}} {{en}}</ref>. Tio estas nur poste, kun la multnombraj malkovroj en Afriko, ke la [[Afriko|afrika]] [[kontinento]] estis konsiderita kiel la [[Deveno|loko de deveno de ĉiuj aktualaj homoj]]. Sed tiu hipotezo estas batalinta per malkovroj kaj argumentadoj por tiuj kiuj defendas la teorion de « la plurregiona deveno de la moderna homo » kaj tiu parto de la globo kiel aŭtonoma hejmo de la [[Homiĝo|homiĝado]]<ref>.{{harvsp|Perino|2013|teksto=Préhistoire&nbsp;: de Toumaï et Lucy à Ötzi et Homère}} paĝoj 82 kaj sekvantaj: ''Inventeur du biface, maître du feu&nbsp;: l'hominisation''&nbsp;: paĝoj 39-42 « Les tribulations d'''Homo erectus'' en Chine » kaj paĝo 42&nbsp;: ''Une présence humaine encore plus ancienne'' oni prezentas rapide en ĉi tiu ĉapitro la demandon de la ĉesto de homoj pli malnovaj ol la pekina homo.</ref>. En 2014, la hipotezo estas ankaŭ debatebla sed genetikaj studoj forte kontraŭas ĝin<ref>{{Citlibro|Aŭtoro=Jean Chaline|Titolo=Généalogie et génétique&nbsp;: La saga de l'humanité|Jaro=2014|Paĝoj=91|Eldonejo=Ellipses|Lingvo={{fr}}|ISBN=97827298-88718}}</ref>.
 
Oni longe konsideris la pekina homo kiel la plej malnova specimeno de la ĝenro ''Homo'' en Ĉinio ĝis la malkovro de la homo de Lantian en 1963<ref>{{citlibro
| Titolo=Une histoire du monde antique
| Aŭtoro=Claude Mossé
| Eldonejo=Larousse
| Jaro=2005
| ISBN=9782035055330
}} {{fr}}</ref>, aĝa de {{unuo|600000|jaroj}}.
[[Dosiero:Zhoukoudian_Museum_July2004.jpg|maldekstra|eta|300x300px|Enirejo de la muzeo de Zhoukoudian en julio [[2004]], loko kie oni malkovris la pekinan homon]]
 
Dum la [[dua mondmilito]], ĉiuj skeletoj trovitaj&nbsp;: 14 [[kranio]]j, 11 [[mandiblo]]j, 147 [[dento]]j kaj 11 malantaŭaj kranioj restoj estis sendintaj en [[Usono]]n por esti protektitaj de la proksimiĝo de la japana armeo. Bedaŭrinde, la kolekto perdiĝis dum la bataloj kaj neniam alvenis al destino.
 
== Referencoj ==
{{referencoj}}
*{{Tradukita
| lingvo = fr
| artikolo = Homme de Pékin
| revizio = 119159797
}} Farita per [https://www.mediawiki.org/wiki/Content_translation Content translation].
 
== Vidu ankaŭ ==
* [http://whc.unesco.org/fr/list/449/ La pekina homo sur la loko de la Unesko] {{fr}} {{en}}
* Pierre Teilhard de Chardin, Bulteno de la Kompanio de Jesuo. Études (1897). 1897-1940. Ĉapitro « ''La découverte du Sinanthrope'' », kiu priskribas ankaŭ la bestajn fosiliojn trovitajn sur la loko [http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k1138060 legu la dokumenton en Gallica].
 
== Fonto ==
{{Tradukita
| lingvo = fr
| artikolo = Homme de Pékin
| revizio = 119159797
}} Farita per [https://www.mediawiki.org/wiki/Content_translation Content translation].
 
[[Kategorio:Homedoj]]
2 141

redaktoj