Gregorio la 7-a: Malsamoj inter versioj

57 bitokojn aldonis ,  antaŭ 4 jaroj
red.
(red.)
[[Dosiero:Gregory VII.jpg|thumb|right|Gregorio la 7-a]]
'''Gregorio la 7-a''' -(naskiĝis ĉirkaŭ [[1020]] naskiĝintaen Ildebrando de Aldobrandeschi el Soano ([[Toskanio]], [[Italio]]) ĉirkaŭ 1020, kaj forpasintamortis la 25an25-an de majo [[1085]]) estis [[papo]] de la [[Katolika Eklezio]] ekde la 22-a de aprilo [[1073]] ĝis la morto.
 
== Vivo ==
 
Li translokiĝis al [[Romo]], eble, en 1028 kie li estis instruita kaj edukita ĉe patra onklo abato de la monaĥejo Sankta Maria ĉe Aventina Monto. Sekvinte (1046) al Germanio la enprizonigitan papon Gregorion la 6-an, post ties morto li decidis monaĥiĝi ĉe [[abatejo de Cluny]] ([[Francio]]), kie perfektigis sian pristudan preparon kaj kie, pro sia devoteco kaj grava prudento, li estis alte estimata precipe de estonta papo [[Leono la 9-a]]. Kun la permeso de tiu ĉi li revenis monaĥe servi en la ekstermurega monaĥejo Sankta Paŭlo en Romo, kie li estis elektita abato. Nemulte poste, li estis promociita [[Kardinalo]] de Sankta Roma Eklezio kaj oficis sub la papoj [[Leono la 9-a]], [[Viktoro la 2-a]], [[Stefano la 9-a]], [[Nikolao la 2-a]] kaj [[Aleksandro la 2-a]], de kiuj ricevis taskojn de papa delegito en multaj gravegaj internaciaj aferoj en Francio kaj Germanio.
 
== Papado de Gregoro la 7-a ==
 
Post la morto de Aleksandro la 2-a li estis unuanime levita al la Sanktapetra Sojlo sin nomigante per simbola nomo de ''Gregorio'', honore al la papo enprizonigita. Lia programo puŝis lin defendi ĉiuforte la liberon kaj sendependecon de la eklezio fronte la sekularaj povoj entrudiĝintaj en la regadon de la eklezio per proprainiciata elektigo ka enocifigo de la episkopoj. Tio enkondukis al konflikto kun [[Henriko la 4-a (Sankta Romia Imperio)|Henriko la 4-a]], imperiestro de la [[Sankta Romia Imperio]]: fama estas la malsupreniro (1074) de tiu lasta al [[Canossa]] ([[Toskanio]]) por repaciĝi kun la papo kiu lin eskomunikis kaj liberigis liajn subulojn el ĵuro feŭde obei pro la imperiestra (subtenita de kelkaj espiskopoj) decido depapigi la saman Gregorion la 7-an.
 
La finvivaj vortoj de Gregoro estis: “Mi ŝatis justicon kaj malŝatis maljusticon, por tio mi mortas en ekzilo”. Li mortis en [[Salerno]] (Italio), en kies katedralo oni ripozigis lian mortrestaĵon. Lin leviĝis al digneco de sanktulo papo [[Paŭlo la 5-a]] en 1606. La kontrasto kun la Sankta Romia Imperio ne malhelpis, ke papo Gregorio energie celus al reformo en la eklezio interalie favorante, kun precizaj normoj, la elekton de dignaj pastoroj en la regado de la diocezoj.
 
Papo antaŭa: [[Aleksandro la 2-a]], la sekva papo: [[Viktoro la 3-a]].
 
== Ŝtato kaj Eklezio laŭ la politikaj konceptoj de Gregorio la 7-a ==
 
== Bibliografio ==
* S. Gregorius VII: Concilia et Registrum huius sancti Papae continet
 
S. Gregorius VII: Concilia et Registrum huius sancti Papae continet
* Friedrich Wilhelm Bautz, "GREGOR VII. (Hildebrand), Papst" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon vol. 2 (Hammonae, 1990. ISBN 3-88309-032-8) , columnae 310–315 (Theodisce)
 
* Franco Cardini e Marina Montesano, Storia Medievale, Firenze, Le Monnier. Università/Storia, 2006, p. 195 "Gregoro komprenis ke jam venis la momento lanĉi la atakon. En 1075 malpemesis al ĉiuj laikoj, minace de eskomunuko, investi iun ajn ekleziulon. En 1078, en 27 koncizaj propozicioj, li fiksis sian koncepton laŭ kiu la papo havas en tero absolutan povon kaj rajtias ekzigi eĉ la laikajn suverenaojn”.
 
* Pierre Milza, ''Histoire de l'Italie'', Fayard, 2005 (ISBN 2-213-62391-0)
* Michel Balard, Jean-Philippe Genêt, Michel Rouche, ''Des Barbares à la Renaissance'', Hachette, 1973 (ISBN 2-01-145540-5)
 
* Jean Chélini, ''Histoire religieuse de l'Occident médiéval'', Hachette, 1991. (ISBN 2-01-279074-7)
* Yves Congar, ''L'Église de Saint Augustin à l'époque moderne'', Le Cerf, 1997. (ISBN 2-204-05470-4) disponible sur [4]
* Paul Fargues, ''Histoire du Christianisme'' - Tome III - De Charlemagne à la Renaissance, Fischbacher 1934
* J.-P Cuvillier, ''L’Allemagne médiévale'', Tome 1 : Naissance d'un État (VIIIe-XIIIe Siècles, Payot, 1979
 
* Sous la direction de A Fliche et V Martin, ''Histoire de l'Église, des origines jusqu'à nous jours'', Bloud & Gay : Auguste Fliche, La réforme grégorienne et la reconquête chrétienne, 1934
* Sous la direction de J.-M. Mayeur, Charles et Luce Pietri, André Vauchez, M. Venard, Histoire du christianisme, Tome 5, Desclée, 1991-2001 (ISBN 2-7189-0573-5)
* Robert Folz, ''L'idée d'Empire en Occident du Ve au XIVe siècle'', Aubier, Paris, 1953
* E. Jordan, ''L'Allemagne et l'Italie aŭ XIIe et XIIIe siècles'', Presses Universitaires de France, Paris, 1937-1939
 
{{Vivtempo|1020|1085|Gregorio la 07-a}}
1 557

redaktoj