Douglas DC-3: Malsamoj inter versioj

314 bitokojn forigis ,  antaŭ 2 jaroj
sen resumo de redaktoj
e
{{Informkesto aviadilo
|nomo = DC-3
|dosiero = [[Dosiero:Douglas DC-3, SE-CFP.jpg|300px]]<br>DC-3 de [[Scandinavian Airlines]], 1989.
|tipo = Pasaĝeraviadilo<br>Transportaviadilo
|fabrikanto = Douglas
|unua flugo = {{daton|17|12|1935}}
|enkonduko = {{daton|26|6|1936}}<br>en [[American Airlines]]
|uzanto = [[American Airlines]]<br>[[United Airlines]]
|produktperiodo= 1936-1942
|produktkvanto = 607
}}
 
[[Dosiero:SR DC3.jpg|300px|thumb|right|Douglas DC-3]]
 
La '''Douglas DC-3''' estis Usona[[pasaĝeraviadilo]] kaj transportaviadilo, de Douglas. La DC-3 estas la unua sukcesa publiktrafikakomerca aviadilo en la mondo. OniLa uzismilita ĝinvarianto, '''Douglas C-47 Skytrain''' estis uzataj dum la [[Dua Mondmilito]] kun eta modifo al armeaj celoj. La unua DC-3 el 1936 estis dumotora monoplano kun sube staranta flugilo. ĜiDC-3 povis transporti 21-28 pasaĝerojn kaj ĉ. 2700 kg da ŝarĝo. La longo de la avio estas pli ol 19,5 m, la [[enverguro]] 29 m.
 
Meze de la [[1940-aj jaroj]], en Usono ĉiuj 300 pasaĝer-transportaj aviadiloj – escepte de 25 ekzempleroj – estis DC–3-tipaj. La militajn variojn karakterizis simpleco kaj bona eluzebleco. Oni uzis ĝin por transporto de pasaĝeroj (28), tutarmilizitaj paraŝutistoj (28) kaj vunditoj (18 kuŝlitoj kaj 3 flegistoj), armeaj ŝarĝoj (ekz. du malpezaj ŝarĝaŭtoj) kaj aliaj ŝarĝoj malpli pezaj ol 3 tunoj, kiuj povis trairi la avian ŝarĝejan pordon.
 
Oni uzis ankaŭ ĝin por transporto de taĉmentoj (C–53), tiro de glisilo kaj eĉ kiel glisavion – sen ĉiuj superfluaj kovraĵoj. Tiukaze ĝi povis transporti 40 tute ekipitajn soldatojn, 465 km/h tir-rapido.
 
En la civila aviado, la DC–3-n gvidis du pilotoj kaj unu helpisto. Ĉe la militara versio, oni uzis pli grandajn pelilojn kaj uzis trimembran skipon. La rul-ekipaĵo de DC–3 estis entirebla, la direktebla vostrado estis ne-entirebla.
 
Meze deEn la [[1940-aj jaroj]], en Usono ĉiuj 300 pasaĝer-transportaj aviadilojpasaĝeraviadiloj – escepte de 25 ekzempleroj – estis DC–3DC-tipaj3. La militajn variojnvariantojn karakterizis simplecosimplecon kaj bona eluzeblecoeluzeblecon. Oni uzis ĝin por transporto de pasaĝeroj (28), tutarmilizitaj paraŝutistoj (28) kaj vunditoj (18 kuŝlitoj kaj 3 flegistoj), armeaj ŝarĝoj (ekz. du malpezaj ŝarĝaŭtoj) kaj aliaj ŝarĝoj malpli pezaj ol 3 tunoj, kiuj povis trairi la avian ŝarĝejan pordon.
La DC–3 estis ŝatata aviadilo, ĝi facile deteriĝis kaj flugis en alto de 3000 m per rapido de 300 km/h. Ĝia maksimuma flug-alto estis 7000 m, la alteriĝa rapido estis 108 km/h. La atingopovo de DC-3 estis 2400–3400 km.
 
EnLa laDC-3 civilagvidiĝas aviado, la DC–3-n gvidisde du pilotoj kaj unu helpisto. Ĉe la militara versio, oni uzis pli grandajn pelilojn kaj uzis trimembran skipon. La rul-ekipaĵo de DC–3DC-3 estis entirebla,. laLa direktebla vostrado estis ne-entirebla.
Oni ĉesigis la produktadon de DC–3 en 1945, ĝis tiam oni produktis 10 926 ekzemplerojn – el kiuj 10.123 aviojn por milita celo. Ĝi estis simple direktebla kaj teknike prizorgebla, facile de- kaj alteriĝa, tre fidebla. Oni uzas ĝin kelkloke eĉ hodiaŭ.
 
== Variantoj ==