Atamanto: Malsamoj inter versioj

17 bitokojn forigis ,  antaŭ 3 jaroj
e
sen resumo de redaktoj
e
[[Dosiero:Atamante preso dalle Furie 0014.jpg|thumbeta|282px|rightdekstra|<center>Atamanto]]
'''Atamanto''' ([[helena|helene]] ''Αθάμας'', [[latino|latine]] ''Athamas'') estis en la [[helena mitologio]] filo de la [[Tesalio|tesalia]] reĝo [[Eolo]], lia avo estis [[Heleno]], prapatro de ĉiuj grekoj. Atamanto fariĝis reĝo en la beotia [[Orĥomeno]].
 
Liaj fratoj estis:
* [[Salmoneo]], kiu regis en la urbo [[Salmono]]
* [[Deiono]], kiu regis en la urbo [[Focido]]
* [[Periero]], kiu regis en [[Mesenio]].
* [[Magneso]], kiu regis en la urbo [[Magnesio]]
 
Atamanto edziĝis dufoje, la unua lia edzino estis diino de nuboj [[Nefelo]]. Ŝi naskis al li filon [[Frikso]]n kaj filinon [[Helo]]n. Atamanto kaŭzis malfeliĉan sorton al si kaj al la gefiloj per forpelo de Nefelo. Duafoje li edziniĝis kun [[Inoa]], filino de [[Kadmo]], reĝo de [[Tebo]]. Kun ŝi pli poste li havis du filojn, [[Learĥo]]n kaj [[Melikerto]]n. La duonpatrino Inoa la infanojn de la unua edzeco malamis tiel, ke ŝi per artifikoj kai intrigoj atingis konsenton de Atamanto kun ofero de ili al dioj, por ke li savu la reĝolandon de malsato, mizero kaj ribeloj de la popolo. Momenton antaŭ la ofera ceremonio la patrino de la infanoj, Nefelo, sendis [[Ora ŝaffelo|la oran virŝafon]], kiu la infanojn forportis el la templo. Ĝi transportis ilin trans maro en foran [[Kolĉido]]n. Tio finiĝis bone por [[Frikso]], sed Helo dronis en la maro.
 
Baldaŭ post tio Atamanto perdis favoron de la diino [[Hero]], pro tio, ke li prizorgis malgrandan [[Dionizo]]n, filon de la plej granda dio kaj edzo de Hero [[Zeŭso]] kaj lia amantino [[Semela]]. Hero sendis al Atamanto frenezecon, en kiu li mortigis sian filon Learĥon. Li jam ne povis difekti la duan filon Melikerton, kiun Inoa elŝiris de li, sed ŝi jam ne kapablis fuĝi kaj kun la filo ĵetis sin en maron. Sed dioj savis ilin kaj eĉ levis ilin inter si. Inoa akceptis nomon [[Leŭkoteo]] kaj el Melikerto fariĝis [[Palemono]]. Kiam freneza Atamanto provis mortigi ankaŭ Dionizon, la knabon kaŝis la dio [[Hermeso]].
 
Fino de Atamanto ne estas en la mitoj atestita, memmortigon oni nur supozas. Okazaĵo de Atamanto kaj lia filo Frikso staras en la komenco de la pliaj grandaj mitoj, precipe pri la granda ekspedicio de [[Jazono]] kaj [[Argonaŭtoj]] en Kolĉidon por la [[Ora ŝaffelo]].
 
 
Transprenita kaj malstrikte tradukita de <br />[[:cs:Athamás]]
[[:cs:Athamás]]
 
[[Kategorio:Mitaj reĝoj de Orĥomeno]]
[[Kategorio:Dionizo]]
[[Kategorio:Ekspedicio de la argonaŭtoj]]
[[Kategorio:Mortemaj amantoj de la grekaj gediojedioj]]
[[Kategorio:Eolidoj]]
[[Kategorio:Sinmortigintoj en la helena mitologio]]