Malfermi la ĉefan menuon

Ŝanĝoj

5 bitokojn aldonis ,  antaŭ 1 jaro
e
Roboto: Automata tekst-anstataŭigo: (- ĉ. + ĉirkaŭ )
La nuna teritorio de Helsinko estis ekde [[mezepoko]] kamparo loĝata de svedlingvanoj. La sveda reĝo [[Gustavo Vasa]] fondis la urbon la 12-an de junio en 1550, unuavice por konkurenci kontraŭ Tallinn kiel komercejo. La unuaj loĝantoj de Helsinko venis el aliaj urboj, Porvoo, Ekenäs, Raumo kaj Ulvila kies burĝoj estis devigitaj transloĝiĝis al Helsinko. Tamen la urbo evoluis sufiĉe malrapide.
 
En [[1809]] Helsinko (kaj Finnlando) fariĝis parto de Rusio kaj en [[1812]] ĝi fariĝis ĉefurbo de Finnlando. Tiam la urbo havis 4000 loĝantojn. Post la granda incendio en Turku en [[1821]] ankaŭ la universitato translokiĝis al la nova ĉefurbo. Fine de [[19-a jarcento]] Helsinko havis jam 100 000 loĝantojn, el kiuj ĉ.ĉirkaŭ 50% estis svedlingvaj.
 
En [[1917]] Helsinko fariĝis ĉefurbo de sendependa Finnlando.