Ernst Haeckel: Malsamoj inter versioj

2 bitokojn aldonis ,  antaŭ 2 jaroj
Lia plej grava doktrino estis pri la ĉiamvalida signifo de evolucio de la unuopo por doni klarigojn pri la historio de la tuta gento estante ripeto malpliiĝinta de la tuto. Temas pri la de li difinita biogenika baza leĝo (biogenetisches Grundgesetz) el kiu li konkludis la ofte malbone interpretitan kenogenezon kaj la gastrean teorion. Li faris genealogiajn arbojn de la unuopaj bestaj kaj plantaj sekcioj detalege. Ili estu taksataj kiel esplorprogramoj kaj estis konfirmitaj de aliaj. Lia ideo kolekti la tutan vivan mondon sub unu vidpunkto, lia malferma karaktero neniam kaŝi aferojn provokis aron da entuziasmuloj kaj de akraj kontraŭuloj. Multaj fanatikuloj donis monon por pluaj esploroj (ekz. la Fondaĵo Ritter. Post Darwin mem li taksitis de multaj kiel la dua plej grava esploristo tiufaka. En siaj t.n. mondenigmoj (Welträtsel) Haeckel prezentis sian vizion de la mondo kun nua akcepto de kaŭzaj kuntekstoj. Teleologiajn traktojn li tute rifuzis. Mondordo etika kia ajn malakceptatas, tamen laŭdatas la beleco de naturo kaj eduko de homo je sindono al la puraj belo, la bono kaj la vero. Diference al materialismo kruda laŭdatas la fundamenta rolo de sentado.
 
== Verkoj==
* ''Über die Eier Scomberesoces.'' In: ''[[Archiv für Anatomie, Physiologie und wissenschaftliche Medicin|J. Müllers Archiv für Anatomie und Physiologie.]]'' 1855, S. 23–32 Tafel IV, V.* ''De telis quibusdam Astaci fluviatilis.'' Dissertio inauguralis histologica, die VII M. Martini A. Berolini, 1857.
* ''Über die Gewebe des Flußkrebses.'' In: ''Müllers Archiv für Anatomie und Physiologie.'' 1857, S. 469–568 Tafel XVIII, XIX.
36 777

redaktoj