Uzanto:Petro Hata/provejo: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
Etikedoj: Poŝtelefona redakto Redakto de poŝaparata retejo
Etikedoj: Poŝtelefona redakto Redakto de poŝaparata retejo
==Rilataj Specioj==
Laŭ la nova [[Biologia klasado|ordigo]], bazita sur [[Klado|kladoj]], ''Hyacinthoides non-scripta'' formas kladon kun tri aliaj specioj – ''H. hispanica, H. paivae'' kaj ''H. cedretorum – ĉiuj troveblaj en la [[Iberio|Ibera Duoninsulo]]. ''H. paivae'' limiĝas al malgranda parto de nord-okcidenta Iberio (Galicio kaj najbaraj partoj de Portugalujo), dum ''H. cedretorum'' estas trovebla en montaraj regionoj de okcidenta [[Nord-Afriko|Norda Afriko]] ([[Maroko]] kaj [[Alĝerio|Alĝerujo]]). En Iberio, la specioj senlitera kaj hispana estas geografie limigitaj de la [[Doŭro]]-rivero. La genro cetere grupiĝas sep plurajn speciojn, kiuj plej ofte kreskas pli orienten en la [[Mediteranea regiono]].<ref> Michael Grundmann; Fred J. Rumsey; Stephen W. Ansell; Stephen J. Russell; Sarah C. Darwin; Johannes C. Vogel; Mark Spencer; Jane Squirrell; Peter M. Hollingsworth; Santiago Ortiz; Harald Schneider (2010). "Phylogeny and taxonomy of the bluebell genus Hyacinthoides, Asparagaceae [Hyacinthaceae]". Taxon. 59 (1): 68–82. </ref>
 
== Komparo ==
[[Dosiero:Hyacinthoides hispanica pm.jpg|eta|Rimarku rektecon de flortigo kaj ĉiuflankecon de la floretoj.]]
 
La ''Hiacinto'' ''senlitera'' diferencas de la ''Hiacintoideso'' ''hispana'' (Hyacintoides hispanica), kiu en multaj lokoj aperas kiel enkondukita specio, en pluraj manieroj. La floroj de la hispana estas pli palaj kaj ne montras unuflankecon sed havasĥ plene simetrian floraron; la tepaloj estas malpli rekurbiĝintaj, kaj estas malpli splititaj; ili ankaŭ malpli odoras.<ref>Clive Ankaŭ. Stace (2010). "Hyacinthoides Heist. ex Fabr. (Endymion Dumort.) – bluebells". New Flora of the British Isles (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press. pp. 920–921. ISBN 978-0-521-70772-5. </ref> La eksteraj stamenoj ne estas tiom kunkreskaj kun la tepaloj, kontraŭe al ĉe la senlitera kie ili estas kunkreskintaj por 75 %; plie la anteroj estas samkoloroj kiel la tepaloj. La disiĝo de ambaŭ specioj ŝajne okazis antaŭ 8000 jaroj. Por bone vidi la diferencojn oni fakte devas disponi pri du floroj, unu apud la alia. La du specioj tre facile kaj tre ofte hibridiĝas inter si kaj rezultigas fertilan specion, konata kiel ''Hyacinthoides'' x ''massartiana''. La hibrido estas miksaĵo de ambaŭ parencoj, kaj formas spektron de variaĵoj inter ambaŭ... kio nepre ne faciligas determinadon kun certeco.
 
 
 
==La hibrido==