Eleŭzisaj Misteroj: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
'''Eleŭzisaj Misteroj''' estis inicaj ritoj kiuj okazis ĉiujare en [[Eleŭziso]], ĉirkaŭaĵoj de [[Ateno]], kaj estis konsekritaj al la diinoj [[Demetra]] kaj [[Persefona]]. De ĉiuj el la ritoj celebrataj en la antikva [[Grekio]], ili estis la plej gravaj. La eleŭzisaj misteroj komencis en la XVª jarcento a.K kaj daŭris ĝis la IVª jarcento p.K, kiam [[Teodozio]], la Granda (346-395), fermi, per dekreto, kaj detruis per batiloj, la paganajn templojn, por altrudi la kristanisman kulton kiel ŝtata religio. Tiuj ritoj daŭris du mil jarojn kaj atingis la Romian Imperio]]Imperion. La lastaj postsignoj de la Misteroj estis forviŝitaj en 396, kiam [[Alariko]], la Unua kaj la kristanoj, reĝo de la godoj[[goto]]j, efektivigis, invandon, alportantaj la arianan kristanismon kaj profanantaj la antikavajnantikvajn ritojn.
 
La eleŭzisaj misteroj celebris la revenon de [[Persefona]] el la regno de [[Hadeso]] (subtera mondo), kaj tio ankaŭ simboligis la revenon de la vegetaĵoj kaj de la tuta vivo sur la tero, post la vintro. Persofona manĝis la semon de [[granato]] kiam ŝi restis la submondo (sub la grundo, samkiel la semoj) kaj ŝia [[renaskiĝo]] reprezentas la resnakiĝon de la tuta vegetala vivo en la printempo, kaj respektive de la tuta vivo sur la tero.
 
 
La vorto mistero devenas de la greka μυστήριον (mysterion), kiu signifas ''sekreta afero'', ''ago fermi la buŝon'', de tio devenis la vorto μύστης (mýstes), ''tiu kiu fermas'', ''kiu gardas sekreton'', ''la inicito'', μυστικός (mystikós), ''tiu koncernanta la misterojn'', ''kiu penetras la misterojn'', ''la mistikulo''.
Sennoma uzanto