Koncilio de Kalcedono: Malsamoj inter versioj

e
sen resumo de redaktoj
e
e
|}
 
La '''Koncilio de Kalcedono''' ({{lang-grc|Σῠ́νοδος τῆς Χᾰλκηδόνας|t=SunodosSúnodos testēs ĤalkēdonasĤalkēdónas}}, {{lang-la|Concilium Chalcēdōnēnse}}) estis unu el la unuaj [[koncilio|ekumenaj koncilioj]]. Ĝi okazis de la [[8-a de oktobro]] kaj la [[1-a de novembro]] de la jaro [[451]] en [[Kalcedono (urbo)|Kalcedono]], urbo de [[Bitinio]], en nuna [[Turkio]].
 
Ĉi tiu estas la kvara el la unuaj sep ekumenaj koncilioj de la Kristanaro, kaj ĝiaj dogmaj difinoj estis tiame agnoskataj kiel neerariva de la [[Romkatolika Eklezio]] kaj de la [[Ortodoksa Eklezio|Ortodoksa]]. En tiu koncilio estis malakceptita la [[monofizitismo]], defendata de [[Eŭtiko]], kaj establigis la [[Kalcedonia difino|Kalcedonan Kredkonfeson]], kiu priskribas la plenan dian kaj homan naturon de [[Jesuo Kristo]], dua persono de la [[Triunuo]].