Koncilio de Kalcedono: Malsamoj inter versioj

e
sen resumo de redaktoj
e
e
 
=== La "Ŝtelo de Efezo" ===
Eŭtiko ne akceptis la aŭtoritatecon de la sinodo kaj turniĝis al la [[papo]] [[Leono la 1-a]]. La papo respondis per la ''Dogma Epistolo'', en kiu li plifirmigis la doktrinon de la du naturoj. Ĉi tiu solvo ne estis akceptita de Eŭtiko kaj de liaj sekvantoj; tamen, sub protekto de Dioskoro, la imperiestro de Oriento, [[TeodozoTeodozio la 2-a]], monofizito, estis kunvokata ĝenerala sinodo en [[Efezo]] en aŭgusto [[449]]. Ĉi tiu okazintaĵo estas konata de la katolikaj historiistoj kiel "ŝtelo de Efezo", laŭ esprimo de la papo mem. La nova sinodo deklaris la absolvadon al Eŭtiko, anatemigante la doktrinon de la du naturoj, kaj elpatriarkigado al Flaviano, tiam [[Patriarko de Konstantinopolo]], kiu estis ekzilita kaj iom poste forpasis pro la malbona konduto de la kaptintoj.
 
La papo faris ĉion eblan por ŝanĝi la situacion: Li skribis al la imperiestro TeodozoTeodozio la 2-a, al sia fratino [[Pulkerio]], kiu sin deklaris favora al la interkompreniĝo kun Okcidento, kaj eĉ intervenigis la imperiestron de Okcidento, [[Valentiniano la 3-a]]. En tiu tempo malfermiĝis granda krizo inter Leono la 1-a kaj Dioskoro, [[patriarko de Aleksandrio]], kiu eĉ ekskomuniis la [[papo]]n.
 
La forpaso de TeodozoTeodozio en [[450]] ŝanĝis tiun kaosan situacion: Li estis sukcedita de Pulkerio; ŝi, kaj la edzo [[Marciano]] restis fidelaj al la tezoj de Flaviano kaj Leono. Fine ŝi decidis kunvoki koncilion, ne en [[Italio]], kiel pretendis la papon, sed en Kalcedono, en nuna [[Turkio]].
 
== Eventoj de la Koncilio ==