Julio Anguita: Malsamoj inter versioj

73 bitokojn aldonis ,  antaŭ 2 jaroj
sen resumo de redaktoj
Neniu resumo de redakto
Neniu resumo de redakto
}}
'''Julio Anguita González''' (naskiĝis la {{daton|21|novembro|1941}}, mortis la {{daton|16|majo|2020}})<ref name="público" >público | agencias, [https://www.publico.es/politica/fallece-78-anos-julio-anguita-historico-dirigente-izquierda-unida.html Muere a los 78 años Julio Anguita, histórico dirigente de Izquierda Unida], [[Público]], 16a de majo 2020. Alirita la 16an de majo 2020.</ref> estas [[hispanio|hispana]] [[politikisto]] kaj instruisto. UrbestroUnue urbestro de [[Kordovo]] de 1979 ĝis 1988, nome la nura komunista urbestro de provinca ĉefurbo dum multaj jardekoj, kio havigis al li la kromnomon de "Kalifo" aŭ "Ruĝa Kalifo"; poste li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la [[Komunista Partio de Hispanio]] (PCE) en 1988. Poste li fondis maldekstran koalicion [[Izquierda Unida]] ("Unuigita Maldekstro" IU) kies Ĝenerala Kunordiganto li estis el 1989 ĝis 2000.<ref name="público" />
 
Li membris en la [[Congreso de los Diputados|Deputitara Kongreso]] de 1989 ĝis 2000. Estis konsiderata unu de la grandaj estroj de la hispana maldekstro, ĉar estre de IU sukcesis atingi 21 sidlokojn kaj superi amplekse du milionojn da voĉdonoj en la ĝeneralaj balotadoj de 1993 kaj 1996.<ref name="público" /> Li membris en la Andaluza Parlamento dum ties du unuaj regotempoj, kaj estis kandidato al la Prezidenteco de la [[Junta de Andalucía]] en 1986 estre de la koalicio Izquierda Unida, kiu tiam premieris kiel balota marko atingante 19 sidlokojn.<ref name="público" />
 
Li membriĝis en la [[Komunista Partio de Hispanio]] (PCE) en 1972, kelkaj jarojn antaŭ la forigo de ties eksterleĝigo. Li rifuzis kiel Ĝenerala Sekretario de la PCE pro sanaj kialoj en 1998, estante sukcedita de [[Francisco Frutos]]. En 2000 li malkonsentis pri alproksimigo de IU al [[PSOE]] kaj forlasis siajn politikajn postenojn por reveni al sia profesio kiel instruisto. Li emeritiĝis en la lernojaro 2003-2004.<ref name="público" />
 
Koincide kun sanproblemoj, li plu kaj plu distanciĝis el la politikaj sintenoj de la PCE kaj de la estraro de IU kaj eĉ proponis la kreon de platformoj kiel ''Frente Cívico Somos Mayoría'', kaj protagonistis paralele alproksimigojn al la etoso de [[Podemos]] ekde ties unua sukceso en la eŭropa balotado de 2015.<ref name="público" />
231 517

redaktoj